Author: Otis Walton
Senior redacteur, It's Festival Amsterdam Otis Walton studeert aan de Universiteit van Amsterdam en is een actief lid van het organisatiecomité achter It's Festival Amsterdam, een van de meest verwachte jaarlijkse evenementen van de stad. Door zijn praktische ervaring in evenementenplanning te combineren met een oprechte passie voor muziek en festivalcultuur, brengt Otis een insiderperspectief mee in alles wat hij schrijft. Als hoofdredacteur bij itsfestivalamsterdam.com schrijft Otis over alles wat met It's Festival te maken heeft — van aankondigingen van de line-up en artiestenprofielen tot verslaggeving achter de schermen over de logistiek van het festival. Zijn werk wordt gekenmerkt door kennis uit de eerste hand over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een grootschalig evenement, waardoor hij lezers praktische, betrouwbare inzichten biedt die ze nergens anders vinden.
Een festival dat begon met 1.500 mensen op een boerderij in Somerset, waar kaartjes een pond kostten en de eigenaar elke bezoeker een gratis pint melk gaf, is werkelijk verbazingwekkend. Waarschijnlijk had Michael Eavis in 1970 nog niet helemaal door wat hij in gang had gezet. Maar na 50 jaar is Glastonbury uitgegroeid tot iets dat moeilijk in één woord te omschrijven is. Het is niet langer alleen een muziekfestival of een cultureel evenement; het is ook meer dan alleen een weekend in de modder. In de loop der jaren is het terrein van Worthy Farm een eigen leven gaan…
De theaters in Dublin zijn niet meer wat ze ooit waren. Er heerste een spanning tussen het publiek en de artiest die zowel in de lucht als op het podium voelbaar was. Dit soort spanning is alleen voelbaar wanneer een voorstelling iets aanwakkert dat zich al lange tijd heeft opgebouwd. Een van die zaken is de huidige huisvestingscrisis. Het is ook geen subtiele beweging meer. Theatermakers in de Ierse hoofdstad besteden meer aandacht aan wat er buiten hun ramen gebeurt: huurprijzen die gemiddeld 2.400 euro per maand bedragen, koopwoningen die 500.000 euro kosten en een tekort van ongeveer 250.000 woningen…
Er is iets vreemds aan de manier waarop het in een theater stil kan worden. Niet de aangename stilte van het wachten, maar een scherpere vorm van stilte die mensen ervaren als ze iets zien wat ze liever niet hadden gezien. De afgelopen jaren is dat gevoel sterker geworden in kleine zalen in Parijs, Lyon en Marseille, waar voorstellingen worden opgevoerd over asielzoekers, een groep die het systeem liever onzichtbaar houdt. Engageerd theater bestaat al een tijdje. In Frankrijk lijkt de situatie op dit moment echter anders te zijn. Wees geduldiger en deel minder flyers uit. Mensen die voorstellingen maken,…
Elk lang weekend verandert de NDSM Loods in Amsterdam in het middelpunt van de Europese koffiescene. Er hangt altijd iets bijzonders in de lucht. De lucht is gevuld met meer dan alleen de geur van vers gezette espresso. Het is de kracht. Het Amsterdam Coffee Festival is wat het vandaag de dag is – elk jaar zet het de branche even stil en dwingt het tot zelfreflectie – omdat het mensen samenbrengt die allemaal op zoek zijn naar hetzelfde: vakmanschap, kennis en verbinding. Mensen die voor het eerst naar het festival gaan, denken misschien dat het een vakbeurs is. Je…
Er zijn voorstellingen die je echt bij de keel grijpen. Er zijn ook voorstellingen die zo hoog boven je hoofd zweven dat je achterover in je stoel moet leunen om ze te kunnen volgen. Dat is het geval bij Miet Warlops *Inhale Delirium Exhale*. Iedereen die er onvoorbereid naar binnen gaat, komt er als een ander mens weer uit. Het klinkt alsof het idee veel te simpel is om interessant te zijn: zes kilometer stof, zes performers en een overweldigend geluid. Maar in de handen van Warlop verandert het in een ervaring die een mix is van installatie, performance en…
Aan een tafel in Shanghai praatten twee filmmakers die elkaar niet zo goed kenden alsof ze al jaren over boeken in discussie waren. Albert Serra, een Catalaanse provocateur die uit klassieke teksten haalt wat hij niet nodig heeft, en Bi Gan, een Chinese dichter-regisseur wiens films aanvoelen als dromen die je niet helemaal begrijpt, maar ook niet wilt loslaten. De ontmoeting zou een gesprek worden over hoe Spaanse en Chinese films hun oorsprong vonden in de literatuur. Maar wat er die dag werd gezegd en het meest interessant was, ging helemaal niet over boeken. Serra zei iets dat je bijblijft:…
In het theater zijn er momenten waarop de tijd lijkt stil te staan. Niet vanwege spectaculaire lichtshows of dure decors, maar vanwege iets dat moeilijk uit te leggen is. Een acteur beweegt niet. De mensen in de zaal houden hun adem in. Hoewel niemand iets zegt, weet iedereen wat er aan de hand is. Op dat moment rijst de vraag: zou een machine ooit hetzelfde kunnen doen? Niet in technische zin, maar echt? De afgelopen jaren zijn er indrukwekkende tests met AI uitgevoerd. ‘Humanity’s Last Exam’, een project waarbij experts van over de hele wereld hun moeilijkste vragen instuurden, bracht…
Er is een scène in een Amsterdamse repetitieruimte die laat zien hoe twee soorten theater sterk van elkaar verschillen. De acteur komt uit België en wil weten hoe hij een scène moet spelen. De regisseur neemt de tijd om uit te leggen waar de scène over gaat, waarom deze in het stuk zit en hoe deze aansluit op wat eraan voorafging. Hij of zij knikt. Daarna vraagt de acteur opnieuw: „Maar hoe moet ik het spelen?“ Het is maar een moment. Bijna grappig. Er speelt echter meer dan alleen de repetitieruimte. De theateropleidingen in Antwerpen hebben jarenlang vooral gesproken over…
Sommige festivals bezoek je puur om naar de muziek te luisteren. Maar er zijn ook festivals die je iets diepers laten voelen, iets wat moeilijk onder woorden te brengen is, maar wat er zeker is. Het Sziget Festival in Boedapest behoort al jaren tot die tweede categorie. Het eiland lijkt in 2026 echter weer te veranderen, en dat komt niet alleen doordat er grote namen optreden. De toon van het festival is veranderd sinds het vorig jaar weer in Hongaarse handen is gekomen, met oprichter Károly Gerendai opnieuw aan het roer. Niet radicaal of in één keer, maar op een…
De manier waarop Tobias Kokkelmans over Heerlen spreekt, is heel interessant. Ze klonk niet opgewonden, alsof ze een verhaal probeerde te verkopen. In plaats daarvan klonk het alsof ze iets had ontdekt wat ze al lang wist, maar niet hardop durfde te zeggen. Hij zei: „De Nederlandse theaterwereld is zoveel rijker dan we doorgaans denken,” toen hij de uitbreiding naar Rotterdam en Parkstad Limburg aankondigde. Het lijkt eenvoudig. Maar achter die zin schuilt een behoorlijk grote verandering in hoe het festival zichzelf ziet. Lange tijd was het Nederlands Theaterfestival (NTF) vooral een evenement in Amsterdam. Twaalf theaters, elf dagen en…
