Author: Otis Walton
Senior redacteur, It's Festival Amsterdam Otis Walton studeert aan de Universiteit van Amsterdam en is een actief lid van het organisatiecomité achter It's Festival Amsterdam, een van de meest verwachte jaarlijkse evenementen van de stad. Door zijn praktische ervaring in evenementenplanning te combineren met een oprechte passie voor muziek en festivalcultuur, brengt Otis een insiderperspectief mee in alles wat hij schrijft. Als hoofdredacteur bij itsfestivalamsterdam.com schrijft Otis over alles wat met It's Festival te maken heeft — van aankondigingen van de line-up en artiestenprofielen tot verslaggeving achter de schermen over de logistiek van het festival. Zijn werk wordt gekenmerkt door kennis uit de eerste hand over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een grootschalig evenement, waardoor hij lezers praktische, betrouwbare inzichten biedt die ze nergens anders vinden.
Bij sommige concerten weet je van tevoren al dat het een bijzondere avond wordt. Niet omdat er een enorme marketingmachine achter zit, maar omdat de artiest en het publiek gewoon goed bij elkaar passen. Bryson Tiller is zo iemand. In het kader van zijn Europese Neo Trapsoul Tour treedt hij op dinsdag 24 november 2026 op in de Ziggo Dome in Amsterdam. En wie zijn andere optredens heeft gezien, weet dat dit geen gewone avond zal worden. ‘Don’t’, Tillers wereldwijde hit uit 2015, leek zijn eigen regels te volgen. Het was geen typische R&B- of hiphop-sound; het zat er ergens…
Theatermakers in Rotterdam zijn niet bescheiden. Het is een stad die een directheid van haar inwoners eist die je niet verliest zodra je het podium betreedt; het is een mentaliteit die je al meekrijgt voordat je ooit voor een publiek hebt gestaan. Marouan Bendadi, geboren met die mentaliteit, transformeerde die tot zijn eigen artistieke vocabulaire: theater dat iemands identiteit, afkomst en handelingen onderzoekt, terwijl anderen die niet herkennen. Bendadi vond zijn stem in de Rotterdamse cultuurscene, een stedelijke omgeving die, vanwege haar diversiteit en praktische benadering van kunst, een vruchtbare bodem biedt voor kunstenaars die buiten de traditionele theatercanon willen…
De cafés langs de Nes in het hart van Amsterdam zijn tijdens de week van het ITS Festival iets drukker dan normaal voor deze tijd van het jaar. Het is geen ADE-weekend, dus het is niet extreem druk, maar voor kenners is het overduidelijk druk. Op een typische mei-avond praten mensen over wat ze net gezien hebben in minder gangbare talen. Frans, Duits, Pools en zelfs Japans. Ze zijn niet in de stad als massatoeristen; ze zijn hier met een specifiek doel, ze kennen elkaar al of leren elkaar kennen, en ze besteden hun tijd anders dan een dagtrip met…
De meest populaire Nederlandse theaterregisseur ter wereld is momenteel Eline Arbo. De podia waar haar werk nu te zien is – het Almeida Theater in Londen, het Koninklijk Deens Theater in Kopenhagen, het Edinburgh International Festival en het Holland Festival in Amsterdam – bevestigen dit, en zijn geen mening. Dit succes is geen toeval. Het is het resultaat van een regisseur die, midden in haar carrière, een consistentere aanpak hanteert dan de theaterwereld gewend is. Arbo is artistiek leider van het Internationaal Theater Amsterdam, een gezelschap met een aanzienlijke invloed op de Nederlandse en Europese theatercultuur. De combinatie van drie…
Een voorstelling begint met een leeg podium en een muur vol tekst in een klein theater op het ITS Festival. De tekst is met de hand geschreven in een taal die het publiek mogelijk niet begrijpt, is enorm en haastig en straalt een gevoel van urgentie uit nog voordat iemand het podium betreedt. De tekst is niet gedrukt en wordt ook niet geprojecteerd. Dan komt een acteur binnen en begint te praten. De setting maakt meteen duidelijk dat dit geen respectvolle presentatie zal worden, ook al is het materiaal herkenbaar als een klassieke monoloog uit het negentiende- of twintigste-eeuwse Europese…
Tien jaar geleden zou de apparatuur in het IDlab van de Academie voor Theater en Dans in Amsterdam niet geschikt zijn geweest voor een toneelschool. Bewegingsgevoelige lichtinstallaties. Videosoftware met realtime rendering van scènes. Microfoonsystemen die zijn afgesteld voor ruimtelijk geluid. Het bouwen van een digitale omgeving die net zozeer onderdeel is van hun performance als hun stem of lichaam, is iets wat studenten in deze lessen leren op een manier die geen van hun voorgangers heeft gedaan. Nederlandse toneelscholen hebben hun curricula op een manier aangepast die verder gaat dan alleen maar zeggen: “we bieden nu ook een cursus digitale…
De creatieve sector werd uit de juridische basis van een belangrijk technologiefonds ergens in Brussel verwijderd, in een vergaderzaal die lijkt op alle EU-vergaderzalen – functioneel, met een tafel die te groot is voor de daadwerkelijke discussie die er plaatsvindt. Dit was een fiscaal gevolg van discussies over andere prioriteiten, niet een symbolisch gebaar. In een document verdween een zin. De leninggaranties en de modewoorden voor ontwikkeling die Europese digitale cultuurbedrijven nodig hebben om te groeien, verdwenen daarmee ook. Dat is de stille kant van de zaak. De luidere kant is gemakkelijker te zien: ongeveer 79% van de Europese creatieve…
‘s Avonds gebeurt er iets bijzonders in een leegstaand kantoorgebouw aan de rand van de Zuidas, tussen de glazen torens die overdag bezet worden door consultants en accountants. In tegenstelling tot de felle tl-buizen die er vaak branden, is de verlichting warmer, gerichter en werpt schaduwen die de open kantoorruimte veranderen in iets wat op een speelplaats begint te lijken. Mensen dragen stoelen rond. Iemand rijdt een rolcontainer vol rekwisieten door de glazen entreehal. De receptioniste die er overdag werkte, is er niet meer. De mensen binnen hebben een sleutel gekregen. Het is geen recente ontwikkeling dat Amsterdam leegstaande kantoorruimtes…
Ergens midden op een zaterdagmiddag op een groot festival staat een tent die opgaat in de omgeving. Geen spandoek met de naam van de headliner, geen rij die tot om de hoek verdwijnt. Toch zitten er misschien twintig mensen binnen, sommigen met dekens, sommigen met oordopjes en sommigen gewoon met hun ogen dicht. Het is er stil. Buiten dreunt de bas. Binnen is dat niet het geval. Bovendien lijkt niemand in die tent iets tekort te komen. Dit festivalseizoen is de stilte geëvolueerd van een toevallige afwezigheid van geluid naar een bewuste keuze. Geluidloze zones worden getest op festivals in…
Er komt een moment waarop een prijs meer een emotie dan een getal wordt. Dat moment ligt voor veel Nederlandse festivalgangers rond de €200. Boven die grens verschuift de interne afweging van “wil ik dit?” naar “kan ik dit nog verantwoorden?”. Bovendien zal een toenemend aantal weekendtickets in 2026 boven die grens uitkomen, met sommige tickets die €300 of meer kosten. Dit heeft meer gevolgen dan alleen een langere wachtrij bij de kassa. De kostenstijgingen voor festivals in de afgelopen jaren zijn aanzienlijk en divers. De kosten voor headliners zijn gestegen en buitenlandse artiesten die vanuit de VS worden ingevlogen,…