Author: Otis Walton

Er is iets vreemds aan Hamburg. Als toerist denk je aan een havenrondvaart en staat de Elbphilharmonie op je lijstje. Als je weer vertrekt, heb je vragen die je bij aankomst nog niet had. Niet over de stad. Over jezelf. Dat heeft te maken met hoe groot het geheel is. Hoewel Hamburg twee keer zo groot is als Amsterdam, voelt het op straat heel vertrouwd aan, bijna als een klein stadje in de beste zin van het woord. Bij de Landungsbrücken begroeten de kaartverkopers je met ‘moin’, alsof je een buurman bent. In de Speicherstadt liggen de pakhuizen stil in…

Er is iets vreemds aan de hand in de theaterwereld. Er hangt een sfeer van angst in de lucht telkens wanneer mensen het over AI hebben, of dat nu tijdens vergaderingen is, na voorstellingen of in de gangen van subsidie-aanvragers. Het lijkt wel alsof het algoritme de vijand is. Maar de echte vraag, die eenvoudiger en directer is, wordt zelden gesteld: wie heeft deze AI gemaakt en wat willen ze ermee doen? Tom Helmer, artistiek producent bij Theater Bellevue, vertelde onlangs hoe blij hij was dat hij met behulp van AI veertig trefwoorden van Europese theaterpartners kon omzetten in twee…

Er is iets vreemds aan het zien van tienduizenden mensen die ’s morgens vroeg hun tenten opzetten op een racecircuit in de Eifel dat vroeger een racebaan was. De grond is niet altijd droog. De logistiek is niet altijd even eenvoudig. Toch komen ze elk jaar weer terug met hun rugzakken, hun oude concertshirts en hun overduidelijke enthousiasme. Veel mensen gaan niet naar Rock am Ring omdat het makkelijk is. Mensen komen omdat het iets heeft wat ze nergens anders kunnen vinden. Het begon in 1985 als een eenmalige proef. Toen je de deuren opende van een racecircuit met zeventien…

De muren gedragen zich op sommige plekken in Amsterdam-Noord op een vreemde manier. Ze bewegen. In zekere zin, maar ook weer niet echt. De projecties veranderen naarmate de bas sterker wordt. Wanneer een muzikant een lange noot speelt, beweegt het beeld op de achtergrond langzaam en bijna onmerkbaar. Het publiek ziet het wel, maar begrijpt niet altijd meteen wat ze zien. En dat is precies de bedoeling. De afgelopen jaren heeft Amsterdam-Noord een eigenaardige reputatie opgebouwd als plek waar nieuwe technologieën worden ingezet in de podiumkunsten. Dat is misschien niet zo vreemd als het klinkt. De wijk heeft altijd aan…

De manier waarop jonge toneelschrijvers te werk gaan, is enigszins veranderd. De wereld van de korte films is op zijn kop gezet, maar het was geen grote verandering of een manifest zoals het Manifest van Oberhausen uit 1962. Het is niet zo opvallend. Het is bijna onopgemerkt gebleven. Misschien heb je het zelf wel gezien als je de afgelopen maanden in de buurt bent geweest van een schrijversresidentie, een theaterworkshop of een kleine zaal waar nieuwe acteurs hun eerste scènes uitproberen: Claude staat open op de laptop naast het notitieblok. Dat is een grote verandering. Toneelschrijven was meestal een klus…

De locaties waar Amsterdam East plaatsvindt, zijn op de een of andere manier veranderd. Het gevoel is moeilijk uit te leggen als je er niet bent geweest, maar iedereen die de afgelopen maanden een voorstelling heeft gezien in een van de kleinere zalen in deze wijk, weet wel wat ik bedoel. Het publiek leunt niet langer achterover en ontspant zich. Mensen kijken om zich heen. Er hangt al een beetje spanning in de lucht nog voordat de eerste scène begint. Daar valt niets aan te doen. Steeds meer Oost-Aziatische theatermakers kiezen ervoor om de grens tussen podium en publiek te…

Er zijn festivals waar je gewoon even naartoe gaat, en festivals die je bijblijven. Het Kunstenfestivaldesarts in Brussel behoort zonder twijfel tot de tweede categorie. Elk jaar komen mensen uit heel Europa naar dit festival. Eén enkele ervaring al – zoals de geluidsinstallatie die door een leeg hotel zoemt of de danser die met zijn lichaam langs een sculptuur glijdt alsof hij ermee praat – laat zien waarom zoveel mensen hiernaartoe komen. Het festival begon in 1994 met een eenvoudig maar belangrijk doel: laten zien hoe divers Brussel is en mensen uit verschillende culturen, wijken en doelgroepen aanmoedigen om op…

Als je in september ’s avonds op de fiets naar het NDSM-terrein rijdt, is er iets vreemds aan de hand. De grote bioscopen op het Leidseplein zijn zoals gewoonlijk open, de seizoensgidsen zijn zorgvuldig samengesteld en de abonnementen zijn al lang uitverkocht. Maar iets verderop zitten vijftig mensen rond een eettafel in een paviljoen dat nooit bedoeld was als theater. Zo voelt het tenminste. Op dat moment komt het Amsterdam Fringe Festival in actie en doet iets wat veel bekende theaters al jaren vergeten zijn te doen. Het komt er alleen maar in de buurt. Het idee achter Fringe is…

Het Amsterdam Light Festival kiest voor interactie in plaats van spektakel, met licht dat luistert. Het is één ding om een lichtshow te zien, maar iets heel anders om een lichtshow te voelen. Dat kleine maar belangrijke verschil lijkt het uitgangspunt te zijn van steeds meer initiatieven die het Amsterdam Light Festival elk jaar probeert te realiseren. Niet alleen verlichten, maar ook verbinding maken. Iedereen die de afgelopen jaren langs de grachten in Amsterdam heeft gewandeld, heeft ongetwijfeld gemerkt dat de sfeer is veranderd. De grote sculpturen die niets zeggen, staan er nog steeds. Maar er zijn steeds vaker werken…

In de centrale hal van het Wereldmuseum aan de Linnaeusstraat, terwijl kunstenaars en genodigden binnenkomen voor de openingsavond, is er een moment waarop de plek bijna logisch lijkt. Een museum dat terugblikt op de koloniale tijd. Een festival dat ons doet nadenken over de dingen die we achterlaten. Die combinatie is niet toevallig tot stand gekomen. Het 14e Amsterdam Light Festival ging eind november 2025 van start met als thema ‘Legacy’. Het klinkt misschien serieuzer dan het is, maar het festival is eigenlijk verrassend toegankelijk. De kunstwerken zweven niet zomaar in de lucht als abstracte lichtobjecten; ze zijn ingebed in…