Author: Otis Walton

Zoals zoveel mooie dingen begon het in een café. Drie vrienden – een muziekjournalist, een filmfan en een kunstenaar – zaten in Barcelona te discussiëren over iets dat nog niet bestond. Elektronische muziek werd nergens serieus genomen. Er was geen podium waar de dj als een kunstenaar werd behandeld, en er was geen evenement waar technologie en creativiteit op gelijke voet werden behandeld. Sergi Caballero, Enric Palau en Ricard Robles besloten het zelf op te zetten. Het was juni 1994 toen het Sónar Festival van start ging in het Museu d’Art Contemporani de Barcelona. Er kwamen meteen bijna 6.000 mensen…

Midden in een zomernacht op een festival in Europa besloot iemand in een directiekamer dat nostalgie genoeg zou zijn om een poster te verkopen. Die keuze lijkt nu de norm te zijn, niet de uitzondering. Op een manier die vijf jaar geleden onvoorstelbaar leek, hebben reünies van oude bands de festivalscene overgenomen. Toen Oasis vorig jaar hun comeback aankondigde, ontstond er een waanzinnige run op kaartjes. Linkin Park kwam terug. Sommige mensen hadden kritiek op NSYNC. Tegelijkertijd trekken K3 en soortgelijke bands volle zalen alsof de tijd heeft stilgestaan. Daar valt niets aan af te doen. Ze hebben een plan…

Dit is een van de weinige muziekfestivals ter wereld die een directe voortzetting van een revolutie genoemd kunnen worden. Een daarvan is het EXIT Festival in Novi Sad. Dat is wat je voelt als je op een zomeravond over de smalle stenen paadjes van het fort van Petrovaradin loopt: het gewicht van een echt verhaal onder je voeten. Het fort van Petrovaradin is een 18e-eeuwse vesting hoog boven de Donau. Het begon niet met een podium of een line-up; het begon met woede. In 2000 leidde Dušan Kovačević een groep Servische studenten in een protest dat honderd dagen zou duren.…

Kampnagel is een groot experimenteel theatercomplex in de wijk Winterhude in Hamburg. Er hangt daar iets in de lucht. Het gebouw staat op de plek van een machinefabriek uit 1865, en die geschiedenis lijkt soms precies op zijn plaats te vallen. Machines staan weer centraal in dit verhaal, maar deze keer staan ze op het podium. De afgelopen jaren is Hamburg stilletjes maar vastberaden uitgegroeid tot een proeftuin voor de vraag waar het hele Europese theater een antwoord op probeert te vinden: wat gebeurt er als je AI niet alleen achter de schermen inzet, maar als volwaardig onderdeel van een…

Er zijn evenementen waar je naartoe gaat. En dan is er Dour. Elk jaar in juli verandert een deel van het Waalse platteland in iets dat moeilijk te beschrijven is zonder dat het klinkt alsof je te veel hebt gezien of te weinig hebt geslapen. Misschien wel allebei. Wat Dour al meer dan 30 jaar doet, is meer dan alleen 150.000 mensen bij elkaar brengen rond een podium. Elk jaar ontstaat er tijdens het festival een tijdelijke gemeenschap. Een gemeenschap met eigen regels, ritmes en een mix van mensen die je in het echte leven niet vaak tegenkomt. Er zijn…

Het is toch wel vreemd dat de theaters in 2026 vol zitten, terwijl de democratie duidelijk aan het afbrokkelen is. Overal worden voorstellingen gegeven: in Den Haag, Brussel en Amsterdam. Deze voorstellingen vertellen niet echt verhalen, maar stellen wel vragen die politici liever niet beantwoorden. Het is alsof het toneel het werk doet dat het parlement niet heeft gedaan. Er zijn al eerder politieke thrillers op het toneel geweest, maar deze voelt anders. Beter. Belangrijker. Het Nationaal Theater in Den Haag brengt dit seizoen een voorstelling met de titel Systeemkrakers: Post-truth democratie. Het is een gedetailleerde blik op hoe moderne…

Er was een moment halverwege de voorstelling in Theater Amsterdam waarop alle 1.600 kinderen in één keer ophielden met praten. Niet omdat iemand jullie had gezegd dat jullie stil moesten zijn. Er was iets nieuws op het podium dat ze nog nooit eerder hadden gezien. Het was alsof licht twee dingen tegelijk kon zijn. Het was een experiment dat je niet echt kunt uitleggen zonder drie jaar natuurkunde te hebben gestudeerd, maar ze wisten gewoon wat het betekende. Misschien wel het meest verbazingwekkende wat de Universiteit Leiden op 30 oktober 2025 heeft gedaan. De voorstelling heette Quantumfantum Multiversum en het…

Op een zaterdagmiddag in augustus zit een kleine groep mensen op klapstoeltjes in een gebouw dat vroeger een stoompompstation was, in Amsterdam-Noord. Buiten beweegt het water van een klein meer. Kleine groepjes ringnekparkieten vechten terwijl ze eroverheen vliegen. Binnen spelen twee twintigers de muziek van Mendelssohn op de piano alsof er geen morgen is. Een beetje buiten deze wereld, en dat is waar het Grachtenfestival al jaren goed in is. Het festival is inmiddels een van de grootste klassieke muziekevenementen van Nederland. Het uitgangspunt is eenvoudig maar doeltreffend: geef jonge artiesten een podium, maar maak dat podium tot iets onverwachts.…

In een repetitieruimte in Amsterdam-Noord houdt een regisseur een uitgeprinte subsidieaanvraag in zijn hand. Het is de derde keer dat hij deze doorleest. Het antwoord is nog steeds hetzelfde. Niet genoeg geld. Ook dit jaar weer niet. Hij legt het papier neer en zegt niets terwijl hij naar zijn vrienden kijkt. Geen enkel gesprek zou ooit zoveel kunnen zeggen als die stilte. De Nederlanders hebben al eerder een culturele strijd gevoerd, maar nu voelt het anders. Beter. Er zit iets versleten aan, alsof theatermakers, schrijvers en filmmakers al zo lang uitleggen waarom hun werk belangrijk is, dat de woorden hun…

Op een doordeweekse avond schuifelen zo’n twintig mensen een ruimte binnen die vroeger een opslagruimte was, in een zijstraat in De Pijp. Er staan zes klapstoelen in een halve cirkel opgesteld. Nog voordat iedereen goed zit, begint een acteur te spreken. Er was geen gordijn, geen dimmer en geen bierpauze van acht euro tijdens de voorstelling. Gewoon een verhaal, op ongeveer 1,5 meter afstand van degene die het vertelde. Toch blijft het hangen, misschien juist daardoor. Amsterdam beleeft steeds meer avonden zoals deze. Aan de rand van het officiële theatercircuit gebeurt er iets verbazingwekkends. De directeur van DeLaMar vraagt zich…