Author: Otis Walton

Sommige festivals worden groter, maar naarmate ze groeien, raken ze steeds meer van elkaar vervreemd. Ze beginnen klein, uniek en nog een beetje ruw rond de randen. Na een paar succesvolle edities groeien ze uit tot een merkactivatie met podia. Dit is niet de weg die het Dour Festival heeft ingeslagen. Het festival vindt elk jaar plaats in het gelijknamige stadje in de provincie Henegouwen in België. En dat is niet eenvoudig. Zodra mensen het festivalterrein betreden, merken ze meteen dat er iets anders is. Niet glamoureuzer of verzorgder; integendeel. De podia zien eruit alsof ze al flink wat hebben…

Zodra je in de zomer over het terrein van een Europees festival loopt, valt je een patroon op. De namen op de grote borden, de gezichten op de posters en de luide stemmen die uit de luidsprekers klinken, zijn meestal van mannen. Dat zijn cijfers, geen indruk. Nieuw onderzoek naar diversiteit op Europese festivalpodia laat zien dat minstens 92% van de hoofdacts op Europese festivals uit mannen bestaat. Dat is een behoorlijk grote scheefverdeling. Structureel gezien is dit al decennia lang zo. Je zou gemakkelijk kunnen denken dat dit slechts een kwestie van vraag en aanbod is, alsof er niet…

Je kunt geen festivalticket kopen vanwege een of andere vreemde gang van zaken. Je gaat op donderdagochtend naar de website en vult je gegevens in. Als je bij de betaalstap komt, is de prijs met tien euro gestegen. Dat komt niet doordat er meer mensen aan de kassa staan. Ook niet omdat de prijzen zijn gestegen. Maar omdat een algoritme op een server die je nooit zult zien, heeft besloten dat er genoeg vraag is om de prijs te verhogen. Dynamische prijsstelling is iets wat al jaren gebruikelijk is in de hotel- en luchtvaartsector. Maar de afgelopen jaren heeft het…

Mensen die ’s nachts over de Legionbrug zijn gelopen en de weerspiegeling van de gouden koepel van het Nationaal Theater in de Moldau hebben gezien, weten iets dat moeilijk onder woorden te brengen is. Er hangt iets in de lucht rond dat gebouw. Het is niet echt nostalgie, maar meer een beklemmende herinnering, alsof de stenen zelf weten wat er binnenin is gezegd en gedaan, en soms ook wat er verzwegen is. De Tsjechen noemen het het Národní divadlo. Het is niet gebouwd door een regering die haar volk iets wilde geven. Het is gebouwd door mensen die zichzelf iets…

Er was een tijd dat Sziget een echt studentenfeest was. Het klinkt misschien als nostalgie, maar het is gewoon de waarheid. In 1993 kwamen 43.000 jongeren samen op het eiland Óbuda met als enige doel een week samen door te brengen. Goedkope Hongaarse bands, zonder veel poespas. Er was geen sprake van rendement op investering. Sindsdien is het hele verhaal herschreven. Het begon als Diáksziget en is uitgegroeid tot een van de grootste muziekfestivals van Europa. Het trekt meer dan 400.000 bezoekers, heeft internationale headliners en een productiesysteem dat tientallen miljoenen euro’s kost om draaiende te houden. En ergens onderweg…

De organisatoren hielden hun eerste feest op een braakliggend stuk havengrond in de Western Docklands. Destijds leek het idee nogal onwaarschijnlijk. Er was geen metrostation in de buurt, geen overdekte ruimte die die naam waardig was, en ook niets dat op een cultureel centrum leek. Maar. Thuishaven begon in 2013 als een soort protest. Niet met spandoeken, maar met muziek. De oprichters, die „creatieve stedelijke nomaden“ werden genoemd, waren het beu dat je maanden van tevoren een kaartje moest kopen voor een feestje waarvan je niet zeker wist of het wel door zou gaan. Ze wilden iets anders, iets dat…

Op die zaterdag in mei was het Meerpark in Amsterdam-Oost een vreemde plek om te zijn. Hekken. Beveiligers. Overal op het terrein liepen mensen rond die niet goed wisten of ze moesten wachten of maar gewoon naar huis moesten gaan. Het was de bedoeling dat het uitverkochte, wereldberoemde Music On Festival die dag van start zou gaan. Dat gebeurde niet. Hoewel de reden technisch van aard was, dachten veel betrokkenen dat er meer aan de hand was. In maart besloot de organisatie een andere tent op te zetten dan oorspronkelijk was toegestaan. Dat lijkt een redelijke keuze, aangezien de planning…

Reykjavík heeft iets dat moeilijk te beschrijven is zonder er zelf geweest te zijn. Sommigen zeggen dat de stad aan het einde van de wereld ligt, maar deze zomer stroomden Europese festivaldirecteuren massaal naar IJsland alsof er goud op straat lag. Misschien omdat dat in zekere zin ook zo is. Het was het 35e Reykjavík Arts Festival, en meer dan 1.300 kunstenaars uit de hele wereld kwamen hun werk tonen. Het festival draait niet om staatspropaganda of om kunstprofessionals uit de hele wereld die champagne drinken in witte tentoonstellingsruimtes. Geluid, geur, beweging en herinnering zijn allemaal belangrijke onderdelen van het…

De Nes is op de een of andere manier veranderd. Voor mensen die er tien jaar geleden nog doorheen liepen, ruikt het er misschien nog steeds naar koffie en theaterstof. Ze herinneren zich wellicht nog de handgeschreven bordjes in de etalages en de stilte die er heerste vlak voordat de avondvoorstellingen begonnen. De straat leefde op zijn eigen tempo. Dat tempo voelt nu anders aan. Het is sneller, serieuzer en heeft minder geduld met zichzelf. Al honderden jaren wordt de Nes, een smalle straat die tussen de Dam en de Langebrugsteeg loopt, beschouwd als het theatercentrum van Amsterdam. In de…

Aan de rand van het festivalterrein staat een geodetische koepel. Binnen brandt een zacht licht. Iemand drinkt koffie op een houten terras en kijkt uit over een zee van tenten die er al sinds de eerste nacht slecht aan toe zijn. Overal zie je lekken, modder en de geur van gisteren. Dat duidelijke contrast laat zien hoezeer de festivalwereld de afgelopen jaren is veranderd. Lange tijd koos je er niet voor om op een festival te slapen. Het was gewoon iets wat je deed. Een slaapzak, een goedkope tent en kapotte tentstokken in natte grond. Het hoorde bij de trip.…