Author: Otis Walton

Het was niet altijd de bedoeling van het Holland Festival om deze bekendheid te verwerven. Een festival met avant-garde muziek, experimenteel theater en hedendaagse opera trekt onvermijdelijk een bepaald publiek aan: hoogopgeleide vijftigers, gewend aan culturele instellingen en bereid om zonder veel nadenken €80 voor een kaartje te betalen. Dat publiek is geïnformeerd en toegewijd. Maar het is niet het enige publiek dat het festival zou moeten aanspreken. Binnen de Nederlandse culturele sector is de vraag hoe een hoogwaardig kunstevenement toegankelijk te houden zonder in te leveren op ambitie of kwaliteit steeds urgenter geworden. Er is druk op de publieke…

Het Amsterdamse Bos is een unieke plek om op een zomeravond theater te beleven. Een deel van het resterende daglicht wordt tegengehouden door de bomen, maar er valt nog genoeg licht in de zaal om deze te vullen met een helder geel dat uiteindelijk overgaat in een diepere, schemerige tint, gevuld met de geluiden van de stad en ruisende bladeren. Shakespeareaanse teksten, of wat daarvan overblijft nadat een regisseur ze heeft gebruikt, worden voorgedragen door een acteur die daar staat. De manier waarop het Bostheater de klassieke canon gebruikt, verschilt van wat de meeste internationale bezoekers verwachten wanneer ze het…

Een kleine groep mensen wandelt vroeg in de ochtend door een duingebied op Terschelling, voordat de meeste festivalgangers wakker zijn. Ze nemen een route die niet op de kaart staat, of er wel op staat maar doorgaans wordt vermeden. De gids beschrijft hoe de vegetatie in dit deel van de duinen te dicht is gegroeid, hoe sommige planten ruimte innemen die andere nodig hebben, en hoe de aanwezigheid van mensen hier, op dit specifieke tijdstip, op deze specifieke route, de bodem verstoort op een manier die de duinflora ten goede komt. Dit is ook Oerol. Dit is ook een onderdeel…

Amsterdam is anders in juni. Niet significant – de stad is nog steeds hetzelfde, met zijn grachten, fietsers en zomertoeristen – maar er is iets anders. Op een zaterdagmiddag lopen mensen met oordopjes in door een van de binnenstedelijke straten, luisterend naar een orkeststuk dat verandert met hun wandelroute. Ze zijn geen publiek. De voorstelling is hen. Dat is het Holland Festival. In de meer dan 70 jaar van zijn bestaan ​​heeft het Holland Festival een reputatie opgebouwd die buiten Nederland soms over het hoofd wordt gezien. Het is een van Europa’s oudste en meest ambitieuze podiumkunstenfestivals, maar het vermijdt…

Het publiek aarzelt even bij het betreden van de theaterzaal. Niet omdat er geen zitplaatsen zijn, maar omdat de ruimte zelf al indruk maakt nog voordat er iets gezegd of gedaan wordt. De vloer is bedekt met iets – aarde, misschien, of iets soortgelijks. In plaats van conventionele theaterbelichting vangen en verspreiden constructies aan het plafond het licht op een manier die aan weersomstandigheden doet denken. De acteurs zijn nog niet verschenen, maar het decor staat er al en draagt ​​een boodschap uit. Jonge scenografen op het ITS Festival nemen steeds vaker deze houding aan: ze treden op als co-auteurs…

Een beeldend kunstenaar werkt in een ruimte van de Rijksakademie – een vertrek met een hoog plafond en overvloedig daglicht door ramen die je niet in een doorsnee atelier zou verwachten – aan iets dat ze nog niet precies kan duiden. Het is geen schilderij. Het is geen sculptuur. Het vereist publiek om het ter plekke te ervaren, kent een tijdsdimensie en vraagt ​​om de aanwezigheid van lichamen. Tijdens de voorbereiding raakte ze in gesprek met een bewegingskunstenaar van de Theaterschool; hij hielp haar inzien waarom juist die vorm essentieel was voor haar werk. Uit dat gesprek kwam uiteindelijk iets…

Soms begint het met een stoel. Midden op een leeg toneel staat slechts een houten stoel. Er zijn geen achtergronddoeken, projectoren of decorstukken die voor context zorgen. De acteur beweegt zich rond de stoel of zit erop, en plotseling is het een kamer, een gevangenis, een herinnering of wat het stuk op dat moment ook maar vereist. Bij een geslaagde uitvoering kan minimalistisch theater dit bereiken door het publiek de hiaten te laten invullen die de decorontwerper heeft opengelaten. Aan de andere kant van het spectrum – en beide uitersten zijn zichtbaar tijdens het International Theatre School Festival – vinden…

De Nes is een straatje dat van de Amstel naar de Dam loopt. Op een doordeweekse avond ziet een voorbijganger die niet op de hoogte is, weinig meer dan een paar theaters met bescheiden gevels en een handjevol bezoekers dat naar binnen gaat. De Nes is de plek waar je moet zijn als je wilt weten wie er over vijf jaar op de grote podia zal staan; voor ingewijden in de Nederlandse theaterwereld betekent de straat echter veel meer. De bekendste naam aan de Nes is Frascati, een theater dat zich in de loop der decennia heeft geprofileerd als podium…

Het bieden van ruimte aan zaken die elders niet zijn toegestaan, is een lang bestaande traditie in Amsterdam. Dit is een praktische realiteit die voortkomt uit een combinatie van wetgeving, culturele openheid en een academische traditie die kunstenaars beschermt zolang ze binnen de muren van een instelling opereren. Het is niet altijd een kwestie van expliciet beleid. Een van de fysieke plekken waar deze ruimte zichtbaar wordt, is het ITS Festival Amsterdam; dit is eerder een artistiek initiatief dan een politiek statement. In de kern fungeert het festival als een platform voor afgestudeerden van veertien Nederlandse academies voor podiumkunsten. Dankzij…

Een jonge regisseur staat voor een geprojecteerd beeld van Antigone in een theater, ergens in een stad met een modern theater – wellicht Amsterdam, Berlijn of Gent. Achter haar bevinden zich drie ledpanelen, een livecamera die het gezicht van een acteur uitvergroot en een geluidsontwerp dat nauwelijks op muziek lijkt. Voor haar ligt de 2500 jaar oude tekst van Sophocles. Ze maakt van beide gebruik. Zonder zich daarvoor te verontschuldigen. Deze paradox wordt steeds zichtbaarder bij een nieuwe generatie theatermakers: hoewel ze zijn opgegroeid met sociale media, streamingdiensten en kunstmatige intelligentie, richt hun artistieke aandacht zich op Shakespeare, Brecht en…