Author: Otis Walton

Er zijn avonden waarop je terugkijkt en denkt: „Ik was erbij.“ Dat zou goed van pas komen op het ITs Festival in Amsterdam. Elk jaar komen er veel acteurs, dansers en theatermakers die net zijn afgestudeerd naar de stad. Ze hebben allemaal iets te bewijzen: een voorstelling die moet laten zien wat ze in de loop der jaren hebben geleerd. De meeste namen verdwijnen binnen een paar weken weer uit beeld. Er is echter soms – niet vaak – iemand die je bijblijft en moeilijk te vergeten is. Nina de Wit was dit jaar zo iemand. Mensen die haar op…

Op een regenachtige dinsdagmiddag in Amsterdam staat er altijd wel iemand voor de gesloten kassa van het Koninklijk Theater Carré. Alle plaatsen zijn uitverkocht. Die persoon loopt weg met zijn of haar telefoon in de hand, op zoek naar iets anders. Elke week speelt zich hetzelfde tafereeltje weer af. Maar misschien niet lang meer. Een app of een digitale nieuwsbrief zijn niet de enige dingen die veranderen in de wereld van de Nederlandse podiumkunsten. Een digitale tweeling van Carré zou een gedetailleerde virtuele kopie zijn van het historische gebouw en de voorstellingen die er plaatsvinden. Dit idee krijgt steeds meer…

Zelfs op een doorsnee zomerse zaterdag is Almeerderstrand een aantrekkelijke locatie. De stad is dichtbij genoeg voor het gemak, maar ver genoeg voor de ruimte, het IJmeer is sereen en de hemel is uitgestrekt. Dat stuk strand zal op 18 juli 2026 compleet veranderen, wanneer het het hoofdpodium wordt van Pal Mundo Festival, het grootste Latijns-Amerikaanse en Caribische muziekfestival van Europa. Pal Mundo werd in 2014 opgericht vanuit een oprechte passie voor Latijns-Amerikaanse en Caribische muziek. Sindsdien is het festival uitgegroeid tot een van de belangrijkste namen op de Nederlandse festivalkalender door trouw te blijven aan het oorspronkelijke concept: een…

De zaal was bijna vol. Bijna. In de tweede rij van een klein theater in Antwerpen zat een man in zijn eentje, twee stoelen verwijderd van zijn buurman. Dat kwam niet doordat er geen plaats was; hij had er zelf voor gekozen om zo te zitten. De voorstelling werd door één persoon opgevoerd. Eén acteur in het stuk. Toch leek de afstand tussen de toeschouwers minstens evenveel betekenis te hebben als wat er op het podium gebeurde. De afgelopen jaren zijn dit soort momenten mensen vaker opgevallen. Niet als iets leuks om te doen, maar als een patroon. Theater lijkt…

Op een zaterdagavond in augustus regent het hevig boven een weide in de Achterhoek. Een paar honderd mensen staan dicht op elkaar voor een klein podium in een oude loods. Ze hebben hun jassen aan en bier in hun handen. Dit is geen Lowlands. Er zijn geen digitale borden, geen rijen van vijftig meter voor de chipbus en geen festivalarmbandjes die je via vijf apps moet activeren. Maar toch is iedereen precies waar hij of zij wil zijn. Dat tafereel is niet langer de norm. Er vindt een stille maar merkbare verandering plaats in de wereld van de Nederlandse festivals.…

Eind juni is er van alles te beleven in Amsterdam-Noord, wanneer een bepaald deel van de wijk vol zit met mensen die te weinig hebben geslapen en te veel willen zien. Het is moeilijk in één zin te beschrijven. Het ITS Festival is een plek waar afgestudeerden van Nederlandse opleidingen in de podiumkunsten hun kunsten kunnen laten zien. Maar wie er een paar uur rondloopt, ziet meer dan dat. Mensen die voor gesubsidieerde theaters werken, hangen rond in de gangen. Festivalorganisatoren uit andere landen maken aantekeningen in de lobby. Te midden van al het lawaai en de drukte is er…

Er speelt zich een vreemde gebeurtenis af in de literaire wereld. Een enthousiaste groep onderzoekers van de Sorbonne geniet ergens in een onderzoekslaboratorium van een toneelstuk. Het is een komedie in de stijl van Molière, met kostuums, decors en muziek uit de 17e eeuw. Er was geen exemplaar van het stuk te vinden in een bibliotheek. Het is geschreven door een algoritme. Het experiment is bewust opgezet om aan te tonen dat AI op een eerlijke manier kan worden ingezet als hulpmiddel voor de kunst, zonder dat het de bedoeling is om mensen te vervangen of geld te besparen. Het…

Sommige mensen plannen een vlucht van drie uur alleen maar om naar een bruiloft te gaan. Dat is iets wat bijna iedereen wel begrijpt. Een andere, kleinere groep doet hetzelfde voor theater, maar dan alleen voor één avond in een stad waar ze nog nooit zijn geweest en in een theater waar ze misschien niemand kennen. Sommigen van hen komen uit Hamburg, Warschau en Lissabon. Ze logeren nergens of bij vrienden van vrienden. De volgende ochtend zijn ze alweer vertrokken. Het is geen modegril, maar deze trend groeit gestaag. Steeds meer mensen van buiten Nederland komen naar festivals als Dancing…

Er klopt iets niet aan de Amsterdamse Gashouder. De ruimte is rond en bestaat uit steen en staal. Jarenlang noemde iedereen die er serieuze muziek wilde maken het een akoestische nachtmerrie. Die beperkingen hebben de plek echter nooit losgelaten. Het is alsof de silo wachtte tot iemand het probleem serieus genoeg zou nemen om het op te lossen. Die persoon bleek een combinatie van twee mensen te zijn: Duncan Stutterheim, eigenaar van het Westergasterrein, en Carina Kornfeind, die vroeger festivals organiseerde bij ID&T. Er is anderhalf jaar lang nagedacht over de ruimte, die vervolgens is opgeknapt en gerenoveerd. Op de…

Het Amsterdam Roots Festival is niet meer wat het geweest is. Niet op een grootse manier of met een persbericht vol mooie woorden. Wat voor iedereen duidelijk zal zijn, is het verschil tussen de line-up voor 2026 en die van voorgaande jaren. De artiesten zijn er niet alleen om plezier te maken. Ze zijn er ook om iets te zeggen. Zoals al meer dan veertig jaar beloofd, wordt het Oosterpark weer een plek waar mensen die normaal gesproken niet op dezelfde plek samenkomen, elkaar kunnen ontmoeten. Dit gebeurt op 28 juni. Dit jaar voelen de evenementen echter niet zozeer aan…