Er zijn nummers die je één zomer kunt draaien. Er zijn ook nummers die decennialang keer op keer worden gedraaid, daarna weer worden gedraaid, en vervolgens nog eens helemaal opnieuw – op de radio, op TikTok en in een stadion met honderdduizend mensen. „Dynamite” is dus zo’n nummer. In werkelijkheid zijn er twee, elk met dezelfde titel en verwijzing, maar uit een totaal andere wereld.
Het begon in 2010 met Taio Cruz, een Britse worstelaar die al een goede reputatie had opgebouwd. Het bleek dat ‘Dynamite’ gewoon een simpel dansnummer was. Het ging over die ene avond in de club, waarop mensen hun energie kwijt wilden. Na verloop van tijd zei Bonnie McKee, een van de songwriters, dat ze vond dat het het beste nummer was dat ze ooit had geschreven. Het nummer haalde inderdaad de tweede plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100, bleef daar 47 weken staan en er werden uiteindelijk alleen al in de VS meer dan 10 miljoen digitale exemplaren van verkocht. Op dat moment was het het eerste nummer van een Britse artiest dat die grens overschreed.
| Gegeven | Details |
|---|---|
| Oorspronkelijke artiest | Taio Cruz |
| Releasejaar (origineel) | 2010 |
| Songwriters | Max Martin, Bonnie McKee, Lukasz Gottwald, Benjamin Levin |
| Genre | Electropop / Dance-pop |
| Platenmaatschappij | Island Records |
| BTS-versie releasejaar | 2020 |
| BTS-songwriters | David Stewart, Jessica Agombar |
| Billboard Hot 100 piekpositie (BTS) | Nummer 1 — eerste volledig Engelstalige single BTS |
| Officiële MV-views (BTS) | 2,1 miljard+ (YouTube) |
| Meest recente optreden | FIFA WK 2026 Finale Halftime Show (19 juli 2026) |
Wat ‘Dynamite’ deed, en wat veel mensen zich misschien niet meer herinneren, is dat het een bepaald soort zomerse hit op een manier beschermde die zo goed werkt in de zomer. Het heeft een tempo van 120 beats per minuut en is geschreven in E majeur, wat op zich niet echt ongewoon is. Maar de productie van Dr. Luke en Benny Blanco geeft het een behoorlijk mechanische vibe, iets dat net zo goed zou werken in een autoracefilm als in een disco. Cruz zong het nummer voor het eerst live in de show Regis & Kelly in juni 2010. Acht maanden later sloot hij het jaar af bij Dick Clark’s New Year’s Rockin’ Eve. Ook stond hij in augustus op het podium tijdens de Olympische Zomerspelen van 2012 in Londen. Dat is niet slecht voor een nummer dat niemand had verwacht.
2020 staat voor de deur. Een heel ander jaar en een heel andere wereld. De Zuid-Koreaanse boyband BTS, die op dat moment al een van de grootste groepen ter wereld was, bracht voor het eerst in hun carrière een eigen nummer in het Engels uit: „Dynamite“. De situatie was slecht: de pandemie had de muziekindustrie stilgelegd, tournees waren afgelast en er hing een donkere wolk boven de entertainmentwereld. Na enige tijd vertelden songwriters David Stewart en Jessica Agombar dat ze zich hadden afgevraagd wat de groep op dat moment tegen de wereld moest zeggen. Het antwoord was duidelijk: iets inspirerends, iets energiek, iets waar iedereen op dezelfde manier op reageerde.
Het werkte. “Dynamite” van BTS kwam binnen op nummer één in de Billboard Hot 100, waarmee ze de eerste Koreaanse act waren die dit presteerde. De officiële videoclip is op YouTube al meer dan twee miljoen keer bekeken. Het nummer heeft iets dat moeilijk uit te leggen is. De tekst is niet erg diepzinnig: schoenen aantrekken, melk drinken, een potje pingpong en gedachten aan LeBron James. Maar zo voelde het precies. Heel triest, maar niet leeg.
Ook de gekozen titel heeft iets interessants. Twee artiesten die twee keer zo oud zijn als elkaar en uit heel verschillende milieus komen, kozen hetzelfde woord om hetzelfde gevoel te beschrijven: ze willen midden in de nacht wakker worden. Het is moeilijk te zeggen of dat een vraag is of dat er iets diepers wordt gezegd over wat ‘dynamite’ in culturele zin betekent. Oké, misschien is het gewoon een goed woord. Interessant, herkenbaar en universeel.
Afgelopen weekend, op 19 juli 2026, stond BTS bovenaan het podium tijdens de WK-finale in New Jersey. Als onderdeel van de rustshow speelden ze ‘Dynamite’ voor tienduizenden kijkers thuis. Het was behoorlijk symbolisch: een nummer dat ooit werd gezien als de gouden standaard van de wereldwijde doorbraak van K-pop, en dat nu werd gespeeld tijdens ’s werelds grootste sportevenement. Iemand die die avond in het stadion was, zei achteraf dat het klonk alsof de hele arena één lang en tegelijkertijd drukbezocht geheel was.
Er zijn niet veel nummers die dat voor elkaar krijgen. Twee keer, verspreid over twee generaties, hetzelfde kunstwerk. Ze zeiden ook: „Light it up like dynamite.”
