Schönbrunn Concert – Waarom Dit de Mooiste Avond van Wenen Is

Zodra je de Orangerie van Schönbrunn binnenstapt, voel je iets. Op een langzame, niet meteen waarneembare manier. Hoge gewelfde plafonds, zacht licht dat op de muren valt, en de stilte die de lucht vult voordat het eerste geluid te horen is. Je voelt de muziek die hier al honderden jaren klinkt.

Hier speelt het Schönbrunn-paleisorkest bijna elke avond van het jaar. Dat is op zich al verbazingwekkend. Er zijn veel concertzalen in Wenen, maar slechts enkele kunnen zeggen dat Mozart er heeft opgetreden. Een daarvan is de Orangerie. Hier vond in 1786 het beroemde duet tussen Mozart en Salieri plaats. Het is nu een van de meest besproken gebeurtenissen in de muziekgeschiedenis. Het is niet duidelijk of alles echt zo is gebeurd als het verhaal vertelt. Het feit dat de zaal nog steeds bestaat, geeft het geheel echter extra betekenis.

Er is bewust gekozen voor klassieke muziek. Het eerste deel bestaat uit ouvertures, aria’s en duetten van Wolfgang Amadeus Mozart. Deze zijn afkomstig uit Don Giovanni, Le Nozze di Figaro en Die Zauberflöte. Ja, bekende werken. Ze klinken echter wel anders als je er zonder koptelefoon of in een moderne concertzaal naar luistert. Wanneer er muziek wordt gespeeld in de Orangerie, klinkt die warmer, waardoor de muziek minder abstract wordt. Meer aanwezig. De walsen, polka’s en operette-aria’s die de 19e eeuw zo kenmerkend maakten, staan allemaal in het tweede deel, dat volledig uit werk van Johann Strauss bestaat. De bekende Donauwals klinkt niet als een afgezaagd oud deuntje; het klinkt alsof je het voor het eerst hoort.

Het is niet alleen dat de muziek goed is. Het past precies bij deze locatie: technisch sterk, maar ook leuk genoeg om mensen geboeid te houden zonder dat het aanvoelt als een schoolles. Het programma heeft ritme omdat de sopraan en de bariton die met het orkest spelen van plaats wisselen. Het begin en de pauze duren niet erg lang. Het muzikale tempo van het concert klinkt alsof het al jarenlang is geperfectioneerd, en dat is ook zo.

Er is veel meer aan het Zomernachtconcert dan op het eerste gezicht lijkt. Het Weens Filharmonisch Orkest speelt elk jaar in juni buiten op het paleisterrein. Iedereen die wil staan, kan dat gratis doen. Het concert vond plaats in 2026 en stond onder leiding van Lorenzo Viotti. Sir Bryn Terfel, een Welshe bas-bariton, zong de solopartij. Er waren overal in het park veel mensen. Er waren geen kaartjes of gereserveerde plaatsen; er was alleen muziek, de hemel en het verlichte paleis op de achtergrond. Die scène heeft iets democratisch dat moeilijk onder woorden te brengen is, maar wel duidelijk voelbaar is.

Terug naar de Orangerie. Mensen die voor een VIP-plaats kiezen, krijgen een glas champagne, een programmaboekje en een goede plek vooraan. Hoeveel waarde je aan die kleine details hecht, bepaalt of dat de moeite waard is. De muziek zelf kent geen slechte of middelmatige klanken. Maar soms wil je jezelf ’s avonds gewoon even verwennen, en het is fijn om te weten dat dat kan.

In veel recensies staat dat dit concert het mooiste is wat ze zich van Wenen herinneren. Dat lijkt een gewaagde bewering, maar na een avond in de Orangerie is het volkomen logisch. De geschiedenis van Wenen is erg belangrijk voor de stad, soms zelfs te belangrijk. Maar deze plek voelt niet alsof ze een zwaar verleden heeft. Het klinkt als een achtergrond die de muziek nog beter laat klinken. En een goed concert doet dat inderdaad.