Waarom gebeurt er iets vreemds als Lana Del Rey het podium opkomt? Vrijwel meteen valt er een stilte over het publiek van duizenden mensen, van wie velen bloemenkransen in hun haar dragen. Niet de stilte die voortkomt uit verlegenheid of onzekerheid, maar iets anders. Iets waardoor iedereen het gevoel krijgt dat hij of zij geen adem kan halen.
Ze heeft een Golden Globe, twee Brit Awards en zes Grammy Awards gewonnen. Maar wie alleen naar die cijfers kijkt en haar optredens buiten beschouwing laat, mist de essentie volledig. Een concert van Lana Del Rey is niet te vergelijken met andere popshows. Het lijkt namelijk meer op een filmscène die je van binnenuit meemaakt.
Tijdens haar meest recente Europese tournee in de zomer van 2025 deed ze Cardiff, Glasgow, Liverpool, Dublin en Londen aan. Het was in veel opzichten haar grootste tournee tot nu toe. Om 21.30 uur begon de avond in Wembley, en haar stem klonk door een van de beroemdste stadions ter wereld. De deuren gingen al om vijf uur open, wat een voorbode was van wat er zou komen. Fans die al uren van tevoren waren gearriveerd, waren daar niet zomaar toevallig. Ze waren ervan overtuigd dat het wachten de moeite waard zou zijn.
Het valt moeilijk te negeren hoe zorgvuldig ze haar shows plant. Het decor doet denken aan het oude Hollywood – warme verlichting, vintage stijl en een sfeer die je terugvoert naar de jaren zestig. Ze rookt op het podium. Ze beweegt langzaam en doelbewust. Toch is de energie in de zaal altijd in beweging – niet op een luidruchtige of woeste manier, maar op een diepe, gestage manier.
Recensenten weten al jaren dat haar stem tijdens liveconcerten kan verdwijnen vanwege de akoestiek in stadions. In zekere zin is dat waar. Zelfs de beste geluidsinstallaties kunnen een zaal met 80.000 zitplaatsen niet goed laten klinken. Verrassend genoeg doet dit echter weinig afbreuk aan de beleving. De manier waarop ze met het publiek praat, handtekeningen uitdeelt tijdens lange instrumentale stukken en doet alsof ze met een klein groepje vrienden praat, creëert een sfeer waardoor je bijna vergeet hoe groot het evenement is.
Liz Woolridge Grant is de echte naam van Lana Del Rey. Haar carrière verliep niet in een rechte lijn. Ze begon als akoestische singer-songwriter, nam een korte pauze en keerde vervolgens in 2011 terug met een populaire YouTube-video voor „Video Games“. Sindsdien heeft ze meer dan zeven studioalbums uitgebracht, die stuk voor stuk een andere sound en sfeer hebben. Omdat ze altijd in beweging is, zijn haar liveoptredens soms moeilijk te voorspellen, maar dat maakt ze juist zo interessant.
Op dit moment heeft ze slechts één bevestigd optreden voor 2026: de Formule 1 Grand Prix van Singapore in oktober. Het is nog niet duidelijk of er ook optredens in het Verenigd Koninkrijk zullen plaatsvinden. Op haar website kun je meldingen instellen voor nieuwe data, iets wat haar grootste fans al heel lang doen. Dat zou genoeg kunnen zijn.
Wat blijft er over na zo’n concert? Ik weet niet goed wat ik moet zeggen. Er is geen paskende oneliner voor. Het is meer een emotie die je bijblijft, zoals een goede film waar je maar niet aan kunt stoppen met denken. Dat is iets wat iedereen die haar live heeft gezien meteen zal begrijpen. En wie niet? Wanneer er nieuwe tickets beschikbaar komen, weten ze wat er op het spel staat.
