Author: Otis Walton
Senior redacteur, It's Festival Amsterdam Otis Walton studeert aan de Universiteit van Amsterdam en is een actief lid van het organisatiecomité achter It's Festival Amsterdam, een van de meest verwachte jaarlijkse evenementen van de stad. Door zijn praktische ervaring in evenementenplanning te combineren met een oprechte passie voor muziek en festivalcultuur, brengt Otis een insiderperspectief mee in alles wat hij schrijft. Als hoofdredacteur bij itsfestivalamsterdam.com schrijft Otis over alles wat met It's Festival te maken heeft — van aankondigingen van de line-up en artiestenprofielen tot verslaggeving achter de schermen over de logistiek van het festival. Zijn werk wordt gekenmerkt door kennis uit de eerste hand over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een grootschalig evenement, waardoor hij lezers praktische, betrouwbare inzichten biedt die ze nergens anders vinden.
Er zijn honderden kaarsen op een avond in juli in het Literaturhaus Frankfurt, een gebouw met hoge plafonds en een sfeer die al iets belooft voordat de muziek begint. Niet als sieraad. zoals de verlichting. Kaarslichtconcerten functioneren precies zoals hun naam aangeeft: een groep treedt op in een kamer die alleen door kaarsen wordt verlicht, en de combinatie van licht en muziek verandert de manier waarop je luistert. Het Candlelight-concept is de afgelopen jaren uitgegroeid van een specialistische beleving tot een bekend evenementenformat op tientallen locaties over de hele wereld. Het recept is bekend: een programma dat bewust buiten de…
Voor veel kijkers werd The Last Song, dat in 2010 werd uitgebracht, meer dan alleen een film; het werd een herinnering aan een bepaalde zomervakantie, een bepaalde emotie op een bepaalde leeftijd, of gewoon een moment waarop Miley Cyrus iets onverwachts deed. De film volgde Ronnie Miller, een tienermeisje dat verliefd wordt op Liam Hemsworths personage Will Blakelee terwijl ze haar zomer in Georgia doorbracht met haar vervreemde vader. Het verhaal van Nicholas Sparks impliceert een emotionele overeenkomst met de kijker. Het contract was voltooid. Ronnie en Will herenigden zich toen Will naar Columbia verhuisde om dichter bij haar te…
De LDLC Arena organiseert vanavond geen concert. De zaal is leeg na het OneRepublic-concert van gisteravond en wacht op het volgende grote evenement, dat aanstaande dinsdag plaatsvindt. Wie op zoek is naar een programma voor deze woensdagavond, 8 juli, zal niets vinden op het officiële programma. De LDLC Arena ligt in Dédines-Charpieu, een gemeente aan de oostgrens van Lyon. Oorspronkelijk was het een woonwijk, maar het heeft onlangs aan betekenis gewonnen met de bouw van het Groupama-voetbalstadion en nu deze nieuwe multifunctionele binnenarena. De arena is een van de nieuwste belangrijke overdekte faciliteiten in Frankrijk en biedt ruimte voor grote…
Op vrijdagavond, na de derde show van de dag, staat er ergens een rij bij de bar van Lowlands. Niet voor de bar zelf, of in ieder geval niet uitsluitend. Wanneer de persoon vooraan in de rij zijn lege beker terugbrengt, zet de barman die ernaast, controleert de stapel, tikt een muntje of tegoedbon terug en schenkt vervolgens een nieuw drankje in. Zo ontstaat de rij. De volgende persoon volgt. En de volgende. Je krijgt een logistiek probleem dat voortkomt uit een ecologische oplossing wanneer je dit vermenigvuldigt met duizenden drinkmomenten per avond. Het ronde bekerontwerp van Lowlands is een…
Sommige artiesten trekken naar een stad, terwijl anderen lokale artiesten zijn. Op het podium is het verschil duidelijk, ook al lijkt het onbeduidend. Iedereen die optreedt voor een publiek in een onbekende stad is óf talentvol óf niet. Een andere sfeer ontstaat wanneer je speelt voor mensen die hun eigen straten, dezelfde kroeg en de naam van hun stad kennen. Jochem Myjer is zo’n artiest, en hij steekt dat niet onder stoel en banken. Leiden werd ooit door Myjer vergeleken met het onoverwinnelijke dorp van Asterix en Obelix. Dat is een grap, maar het draagt ook een serieuze boodschap over…
Het terrein bij Biddinghuizen is in de maanden voorafgaand aan Lowlands niet meer dan een parkeerplaats en een vlak stuk Flevoland-grond. Er zijn geen straten, podia, riolering of elektriciteitsnet die tienduizenden mensen van voedsel kunnen voorzien. Weken voordat het eerste festivalticket wordt gescand, beginnen de vrachtwagens te rijden en verandert dat lege terrein geleidelijk in wat je gerust een tijdelijke metropool kunt noemen. Jaarlijks bezoeken 60.000 mensen Lowlands gedurende drie dagen. Dat is het aantal inwoners van een middelgrote Nederlandse gemeente. Daarnaast heeft het festival, net als een gemeente, gemeentelijke voorzieningen nodig om al die mensen in leven te houden,…
Het is een ervaring die iedereen die onlangs bij een merchandisekraam op een groot evenement of festival heeft gestaan, wel kent. Je pakt een shirt, controleert het prijskaartje en zorgt ervoor dat je het goed leest. €60. Soms €70. Voor een T-shirt met een bandopdruk. Het is geen prijsfout, het is geen vergissing en de acties van de artiest worden niet alleen ingegeven door hebzucht. De reden erachter heeft minder te maken met de prijs van een shirt en meer met hoe de muziekindustrie de afgelopen tien jaar is geëvolueerd. De inkomstenverdeling in de muziekindustrie is drastisch veranderd door streaming.…
Een typische woonkamer in een woonwijk in Nederland. Een glas wijn staat op de vensterbank, stoelen zijn aangeschoven van de keukentafel en een gitarist zit op twee meter afstand, net te beginnen met spelen. Er is geen podiumverlichting, geen versterking en geen beveiliging om je bij de artiest vandaan te houden. Er was alleen het geluid van een akoestische gitaar in een ruimte van niet meer dan tien bij vier meter, plus de natuurlijke neiging van het publiek om de adem in te houden. Gluren bij de Buren is dat. Dichters, cabaretiers en muzikanten treden op in de woonkamers, achtertuinen…
Zürich lijkt misschien niet de meest voor de hand liggende plek voor een festival met wortels in de Koerdische vrouwenbeweging. Maar als je bedenkt hoe de Koerdische diaspora in Europa zich de afgelopen dertig jaar politiek en cultureel heeft georganiseerd, is de keuze logisch. Diaspora-verenigingen, vrouwenorganisaties en culturele centra die al tientallen jaren actief zijn, behoren tot de sectoren met een hoge organisatiedichtheid in Zwitserland, en in Zürich in het bijzonder. In samenwerking met meer dan twintig Europese vrouwenorganisaties vond hier onlangs het 13e Sakine Cansız Vrouwenfestival plaats. De naam van het festival is verbonden aan een bijzonder leven en…
Ergens in een grote tent met het opschrift “Back to the 80s” op een zomerfestival in Nederland danst een menigte, voornamelijk twintigers, op liedjes die werden uitgebracht voordat ze zelfs maar geboren waren. De lichten zijn oogverblindend. De kleding is neonkleurig. Op hun rug heeft iemand een cassettehoesje geschilderd. Bovendien kijkt niemand in de tent op zijn horloge. Dit is geen uitzondering. Hoewel de aanwezige generatie geen idee had hoe het was om een single te kopen of in een arcadehal te staan, zijn de jaren 80-feesten op festivals in Nederland en België uitgegroeid tot overvolle podia. Cultuurwetenschappers noemen dit…
