Author: Otis Walton
Otis Walton
Senior redacteur, It's Festival Amsterdam Otis Walton studeert aan de Universiteit van Amsterdam en is een actief lid van het organisatiecomité achter It's Festival Amsterdam, een van de meest verwachte jaarlijkse evenementen van de stad. Door zijn praktische ervaring in evenementenplanning te combineren met een oprechte passie voor muziek en festivalcultuur, brengt Otis een insiderperspectief mee in alles wat hij schrijft. Als hoofdredacteur bij itsfestivalamsterdam.com schrijft Otis over alles wat met It's Festival te maken heeft — van aankondigingen van de line-up en artiestenprofielen tot verslaggeving achter de schermen over de logistiek van het festival. Zijn werk wordt gekenmerkt door kennis uit de eerste hand over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een grootschalig evenement, waardoor hij lezers praktische, betrouwbare inzichten biedt die ze nergens anders vinden.
Op een frisse mei-avond staan mensen van over de hele wereld in de foyer van de Berliner Festspiele in het Schaperň. Dramaturgen uit Caïro, debuterende regisseurs uit Manilla en theatermakers uit Brazilië wisselen programmaboekjes uit en praten in een andere taal over wat ze zojuist hebben gezien. Officieel is het Theatertreffen een Duitstalig evenement. De voorstellingen in het auditorium worden echter al jaren niet meer in het Duits gehouden. Jaarlijks worden tien producties uit de Duitstalige regio – Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland – die door een roulerende jury als “opmerkelijk” worden beschouwd, geselecteerd voor het Theatertreffen. Het klinkt onpartijdiger dan…
Een vrouw die naast haar vader zit, die geen Nederlands spreekt, vraagt zich af wat er zojuist op het podium in een Amsterdams theater is gezegd. Zijn telefoon lag in de hotelkamer, dus ze hadden een vertaalapp kunnen gebruiken. Een deel van het concert hebben ze gemist. Het is een klein incident, maar het benadrukt een al lang bestaand probleem in de podiumkunsten: de meeste theaters gaan er al lang vanuit dat taal vanzelfsprekend is. Die vanzelfsprekendheid verandert. Steeds meer theaters implementeren AI-gestuurde vertaalsystemen, zoals Wordly AI en SurtitleLive, om bezoekers realtime ondertiteling rechtstreeks op hun smartphone te bieden in…
Als een jongere op het podium hardop zegt wat de meeste mensen niet uitspreken, werkt dat verontrustend in een donkere theaterzaal. Niemand om mee te praten, geen campagne en geen folder met een groen lintje. Een zeventienjarig meisje dat tegelijkertijd acteert en spreekt. Je hoort het publiek stilvallen. En dat moment van stilte zou wel eens het begin van een boodschap kunnen zijn. In Nederland is er een groeiende groep jonge kunstenaars die theater gebruikt om de taboes rond geestelijke gezondheid te doorbreken. Het gaat hier niet om professionele gezelschappen of producties die geld krijgen om ze te maken. Tieners…
Het publiek van Theaterfestival Boulevard staat soms vlak bij een voorstelling die niemand van tevoren heeft aangekondigd op de Parade van Den Bosch, een van de drukste pleinen van de stad in de zomer. Een muzikant verandert de constante stroom voorbijgangers geleidelijk in een publiek, een performer gebruikt de stoep als podium. Mensen pauzeren, kijken, lopen verder of blijven staan. Dat is precies wat Boulevard al jaren probeert te creëren, en het is ook de reden waarom die ruimte nodig is. Theaterfestival Boulevard is een elfdaags evenement dat elk jaar in augustus plaatsvindt. Al jaren streeft het actief naar voorstellingen…
Er zijn momenten in een theatercarrière waarop alles kan veranderen. Een daarvan is de première. De lichten zijn uit, de zaal zit vol met mensen. In het donker zit iemand met een notitieblok. Wat die persoon ’s ochtends opschrijft, kan bepalend zijn voor de kansen van een jonge artiest om over drie jaar nog steeds op het podium te staan. Voor slechts één avond is dat een hele klus. Die druk is voor recensenten goed te begrijpen. Als de Theaterkrant of de Volkskrant een slechte recensie schrijft, verandert dat de situatie voor de theaters, bijvoorbeeld hoe ze de maker zien…
Er is iets vreemds aan de manier waarop Nederlanders over diversiteit praten. Er worden evenementen georganiseerd, posters opgehangen en beleidsplannen opgesteld. Vervolgens zijn we verbaasd als de stoelen nog steeds leeg blijven. De mensen die er wel zijn, waren er al van overtuigd. Mensen die er niet zijn, kunnen niet horen wat er gezegd wordt. Hetzelfde gebeurt keer op keer, van collegezalen op universiteiten tot gemeentehuizen. Op het ITs Festival in Amsterdam wordt iets nieuws geprobeerd. Niet door het onderwerp bij naam te noemen, maar door dingen op het podium te verschuiven. Jongeren van toneelscholen over de hele wereld, van…
Als je door de gangen van de Amsterdamse Toneelschool loopt, krijg je het gevoel dat er iets in de lucht hangt. In het ene klaslokaal concentreren studenten zich op Shakespeares jambische pentameter, terwijl in een ander lokaal iemand werkt aan camerawerk voor een Amerikaanse HBO-serie. Het klinkt interessant en anders. Maar er is een vraag die niemand hardop stelt, maar die iedereen zich stelt: wat gaat er nu gebeuren? Want de wereld waarin deze studenten na de middelbare school terechtkomen, verschilt steeds meer van de wereld die hun docenten kenden. Vaste gezelschappen, die vroeger de vanzelfsprekende bestemming waren voor een…
Op avonden dat er een voorstelling van Jelinek plaatsvindt in het Weense Burgtheater, hangt er een bijzondere sfeer in de foyer. Het is moeilijk te omschrijven – misschien een gespannen beleefdheid onder een publiek dat weet dat het iets gaat meemaken wat het niet snel zal vergeten, maar ook niet direct kan benoemen. Elfriede Jelinek maakt theater dat je niet helpt te ontspannen. Ze maakt theater dat je uitdaagt om de taal die je dagelijks gebruikt en wat die verbergt, te onderzoeken. Die terminologie is de eerste stap in haar aanpak. Jelinek gebruikt de afgeronde formuleringen van de bedrijfscommunicatie, het…
Met de gratis veerboot van Amsterdam Centraal naar Amsterdam Noord duurt de overtocht vijftien minuten. De skyline die je nadert, verandert merkbaar in die vijftien minuten. De torenspitsen, de grachtengordel en het Europa waar toeristen foto’s van maken, bevinden zich allemaal aan de centrale kant. De A’DAM Tower, het EYE Filmmuseum en de onafgemaakte contouren van de NDSM-scheepswerf – kraangebouwen, pakhuizen en de enorme bakstenen en metalen constructies van wat ooit een van de grootste scheepswerven van Nederland was – liggen aan de kant waar je naartoe vaart. In 1984 ging de Nederlandsche Dok en Scheepsbouw Maatschappij failliet. De gebouwen…
De manier waarop Amsterdamse theaterbezoekers het theater betreden is veranderd. Niet qua uiterlijk – dezelfde jasjes, dezelfde korte gesprekjes in de garderobe – maar wel qua wat ze zoeken. Vaker wel dan niet is dat geen ontspanning, comfort of een korte ontsnapping aan de buitenwereld. Het is een confrontatie, bewust opgezocht en betaald. De term “esthetiek van ongemak”, die in de Nederlandse theaterwereld aan populariteit heeft gewonnen om een verandering te karakteriseren die de afgelopen jaren duidelijk zichtbaar is geworden, is geen succesvolle artistieke beslissing van een kleine groep regisseurs. Het is een reactie op een specifiek cultureel moment. Een…