Sommige festivals blijven je bij vanwege één enkel optreden. Er is zo’n moment waarop het publiek, de muziek en de sfeer je iets laten voelen dat je je nog jarenlang zult herinneren. Dat is ook wat Best Kept Secret in Hilvarenbeek doet. Maar het doet nog iets anders dat moeilijker te beschrijven is: het weet je goed te verzorgen. Om het kort te houden.
De Beekse Bergen ziet eruit als een plek voor safari’s. In juni verandert het in iets heel anders. De geur van dennen die altijd in de lucht hangt, het hoofdpodium dat weerspiegelt in het centrale meer en de verlichte bospaden die eruitzien alsof ze uit een droom komen: het voelt daardoor minder als een festival en meer als een korte vakantie waar Nick Cave optreedt. Daar valt niets aan af te doen. Aan die sfeer is jarenlang gewerkt door organisator Friendly Fire, en dat is te merken.
Maar wie denkt dat het eten op BKS slechts bijzaak is – een stel frietkramen en veel te dure pizza’s zoals bij veel andere evenementen – heeft het festival nog niet echt begrepen. De organisatie besloot ergens na de coronajaren de lat hoger te leggen. Op het terrein staat een grote blokhut, de Lodge genaamd. Maaltijden worden aan lange tafels geserveerd door mensen die ‘muzikale chef-koks’ worden genoemd. Dat klinkt als marketingpraat. Het voelt als iets wat je niet zou verwachten op een Noord-Brabants grasveld.
Het is echt gaaf hoe BKS die twee werelden – eten en muziek – combineert zonder de ene boven de andere te stellen. Bij veel festivals is de catering slechts een bijzaak die je snel even tussendoor regelt tussen de optredens door. De mensen aan de tafels in Hilvarenbeek zijn stil terwijl Ethel Cain een uur later begint. We kiezen ervoor om het zo te zien, bijna als een houding: we denken dat plezier in vele vormen tegelijk kan voorkomen.
De line-up voor 2026 weerspiegelt dezelfde manier van denken. Headliners als Gorillaz, Jack White en Nick Cave – een breed scala aan artiesten die verschillende leeftijdsgroepen en smaken aanspreken. Daarnaast is er een compactere laag met acts als Mac DeMarco, Hayley Williams, Wolf Alice en China Archives. Het is geen rechte lijn van A naar B. Iemand beschreef het eens als een snoepwinkel, waar elk snoepje op zijn eigen manier zoet is. Dat is een goede omschrijving. BKS programmeert veel verschillende dingen zonder ze uit elkaar te halen, wat meer curatoriale vaardigheid vereist dan het lijkt.
Hierdoor is het festival er in 2026 wellicht voor het eerst in geslaagd alle weekendtickets te verkopen, terwijl andere Nederlandse festivals moeite hadden met de kaartverkoop. Ook werd het aantal bezoekers per dag verhoogd van 25.000 naar 30.000, wat een groot risico was in een markt die het toch al moeilijk had. Sommige terugkerende bezoekers waren bang dat de uitbreiding de sfeer zou veranderen. Die zorg bleek ongegrond, maar is wel begrijpelijk. Over het algemeen gaan groei en intimiteit niet goed samen.
Wat BKS zo bijzonder maakt, is dat het precies lijkt te weten waarvoor mensen komen. Niet alleen voor het hoofdprogramma. Voor meer dan alleen het eten. Als je maar wist dat je de komende drie dagen muzikaal, gastronomisch en zintuiglijk in goede handen zou zijn. Het klinkt misschien niet belangrijk dat de camping gratis douches heeft. Op een festival maken ze daar juist een punt van. Ze laten mensen weten wat voor soort bezoeker je wilt en hoe serieus je hen neemt.
