Er zijn evenementen waar je naartoe gaat. En er zijn festivals die je bijblijven. Primavera Sound in Barcelona behoort tot die tweede categorie, en dat is geen toeval. Elk jaar in juni komen duizenden mensen samen in het Parc del Fòrum, een betonnen gebied in de stad naast de haven en de Middellandse Zee, voor wat inmiddels wordt beschouwd als een van de beste muziekfestivals van Europa. Het wordt steeds moeilijker om die bewering te weerleggen.
Het begon in 2001 als een klein evenement om Spaanse alternatieve bands onder de aandacht te brengen. Die oorsprong is nog steeds terug te vinden in de opzet van het festival: het is uniek, doordacht en probeert niet koste wat kost iedereen tevreden te stellen. Primavera Sound heeft nu een line-up die kan variëren van The Cure tot Doja Cat, van My Bloody Valentine tot Peggy Gou, allemaal in hetzelfde weekend. Op papier klinkt het als een puinhoop. Ter plaatse werkt het echter heel goed.
De locatie is misschien wel wat dit festival onderscheidt van die in Groot-Brittannië of de Verenigde Staten. Het Parc del Fòrum ligt direct aan het water. Tussen de optredens door kun je naar het strand lopen, een duik in het water nemen en dan terugkomen voor het middernachtoptreden. Dat is niet zomaar marketingpraat; zo ligt de plek nu eenmaal. En dat feit verandert de hele sfeer van het festival. Er is geen modder, geen rijen voor vieze douches en geen vermoeiende campings om om 3 uur ’s nachts op terug te vallen. Primavera Sound is een festival voor steden, en dat probeert het niet te verbergen.
Het andere belangrijke punt is de programmering. Er is een verschil tussen een festival dat genres heeft en een festival dat weet wat die genres betekenen. Primavera lijkt te beseffen dat het mogelijk is dat iemand ’s middags naar Big Thief luistert en ’s avonds danst op Carl Cox. De overgangen van het ene podium naar het andere voelen zelden aan als een afweging. Vaak voelen ze aan als een natuurlijke stroom die je zelf nooit had kunnen bedenken, maar die nu volkomen logisch is.
Bovendien kun je gerust stellen dat dit alles niet goedkoop is. Een festivalpas kost al gauw meer dan 350 euro. Het is ook erg moeilijk om in juni een verblijfplaats in Barcelona te vinden, en de tickets voor 2026 waren al in februari uitverkocht, waardoor ze voor het tweede jaar op rij niet meer verkrijgbaar waren. Dat zegt iets over de vraag, maar doet ons ook afvragen hoe toegankelijk het festival eigenlijk is. Het is nog niet duidelijk of Primavera Sound zijn succes op de lange termijn kan vasthouden zonder zijn identiteit te veranderen.
Het enige dat duidelijk is, is dat de formule werkt. Met Barcelona op de achtergrond waren er tot vijf uur ’s ochtends optredens op zeventien podia, evenals een parallelprogramma verspreid over de clubs en locaties in de stad. Er zijn festivals met bekendere acts en festivals die al langer bestaan. Maar er zijn niet veel festivals die hun kwaliteit al meer dan twintig jaar op peil hebben kunnen houden zonder hun identiteit te verliezen.
Mensen komen elk jaar terug omdat ze weten hoe het is om om vijf uur ’s ochtends aan de rand van het festivalterrein te staan, met de zee voor zich en de laatste beats van een set die veel te vroeg eindigde. Dat gevoel is moeilijk onder woorden te brengen. Maar het is moeilijk te vergeten.
