Een liveoptreden van Empire of the Sun bijwonen heeft iets bijna absurds. Niet in negatieve zin, maar eerder in de zin dat je vergeet dat je voor duizenden mensen staat, een duur drankje vasthoudt en je telefoon bijna leeg is. Luke Steele betreedt het podium verkleed als een figuur uit een toekomstige beschaving, begeleid door dansers in kostuums die een choreografie uitvoeren die half koortsachtige droom, half ritueel is. Achter hen pulseren de beelden, immens en caleidoscopisch. En om de een of andere reden lijkt niets ervan absurd. Het lijkt juist passend.
Sinds de release van hun debuutalbum, Walking on a Dream, in 2008, is het Australische elektronische duo Steele en Nick Littlemore erin geslaagd dit te bereiken. Een paar platina hits en een moeilijk te definiëren geluid – deels synthpop, deels psychedelische escapisme, deels iets geleends uit een toekomst die nog niemand in kaart had gebracht – werden door die plaat aan de wereld gepresenteerd. Met de Ask That God: Afterlife North American Tour keert het duo bijna twintig jaar later terug op het podium, en de reikwijdte van hun werk is alleen maar groter geworden. Tienduizenden mensen woonden alleen al het Europese deel van de tour bij, met optredens in Milaan, Fairview Park in Dublin en Alexandra Palace in Londen. Naar verluidt waren er meer dan 30.000 mensen aanwezig bij alle drie de concerten in Londen. Niet slecht voor een band die de meeste mensen slechts kennen van één nummer.
Empire of the Sun reduceren tot “Walking on a Dream” zou echter net zoiets zijn als Daft Punk reduceren tot “One More Time”. Hun oeuvre is veel uitgebreider. Wanneer ze worden uitgevoerd met de volledige visuele show, worden nummers als “We Are the People”, “Alive” en “Standing on the Shore” vaste waarden in hun live-sets. Hun album Ask That God uit 2024 introduceerde nieuw materiaal – “Cherry Blossom”, “The Feeling You Get”, de titelsong – dat naadloos aansluit op de oudere anthems. Steele en Littlemore lijken te hebben ontdekt hoe ze kunnen veranderen zonder uit het oog te verliezen wat mensen in eerste instantie aantrok. Dat is minder gebruikelijk dan het lijkt.
Het tourschema voor 2026 is enorm. 46 data in Noord-Amerika en Europa, inclusief festivaloptredens op Down the Rabbit Hole in Nederland, Outside Lands in San Francisco en Lollapalooza in Chicago. Red Rocks Amphitheatre in Morrison, Colorado; Forest Hills Stadium in New York; en Merriweather Post Pavilion in Columbia, Maryland zijn slechts enkele van de locaties waar de Noord-Amerikaanse headline-tour plaatsvindt. De concerten, die plaatsvinden in amfitheaters en openluchtpodia in het Midwesten, aan de oostkust en daarbuiten, lopen van eind juli tot begin september. De doorverkoopprijzen stijgen in sommige markten en tickets voor een aantal data zijn al snel uitverkocht.
De toewijding aan visuele storytelling is wat een concert van Empire of the Sun onderscheidt van de meeste elektronische acts die op dit niveau optreden. Hun esthetiek wordt vanuit een uniek perspectief beïnvloed door diverse bronnen, waaronder oude zonvererende culturen en Alejandro Jodorowsky’s De Heilige Berg. Na hun show in Milaan eerder dit jaar – naar verluidt hun allereerste optreden in Italië – beschreef een recensent het als een “zintuiglijke overdosis”, wat een treffende omschrijving is. Steeles podiumpersoonlijkheid bevindt zich ergens tussen die van een rockster en een spirituele mentor, terwijl hij woorden over groepsverdediging herhaalt, gehuld in een buitenaards ogend licht.
Het is moeilijk om niet op te merken dat de terugkeer van de band samenvalt met een bredere vraag naar meeslepende live-ervaringen. Na jaren van afzondering tijdens de pandemie lijken kijkers te snakken naar programma’s die meer bieden dan alleen muziek. Empire of the Sun levert spektakel zonder cynisme, wat een delicate balans is. Er zit geen ironie in hun kostuums, geen knipoogjes naar het publiek. Ze menen het. Of dat als diepzinnig of overdreven wordt ervaren, hangt waarschijnlijk af van de kijker, maar de kaartverkoop suggereert dat de meeste mensen de voorkeur geven aan het eerste.
Hun reis van zijproject — Steele kwam van The Sleepy Jackson, Littlemore van Pnau — naar een wereldwijd tournee-act die amfitheaters vult, is een van die verhalen die zich langzaam ontwikkelen en die de muziekindustrie zo nu en dan voortbrengt. Geen virale hit, geen reality-tv-optreden, geen plotselinge TikTok-explosie. Gewoon consistente albums, steeds ambitieuzere liveshows en een fanbase die bleef groeien omdat de ervaring iets bood wat ze nergens anders konden vinden. De Ask That God: Afterlife Tour voelt als de meest complete uitwerking van die formule tot nu toe. Of het nu een woensdagavond is in de Salt Shed in Chicago of een weekend onder de open hemel in Red Rocks, de belofte is hetzelfde: stap naar binnen, laat de realiteit achter je en zie wat er gebeurt als twee mannen uit Australië een wereld bouwen die volledig bestaat uit licht en geluid.
