Author: Otis Walton
Senior redacteur, It's Festival Amsterdam Otis Walton studeert aan de Universiteit van Amsterdam en is een actief lid van het organisatiecomité achter It's Festival Amsterdam, een van de meest verwachte jaarlijkse evenementen van de stad. Door zijn praktische ervaring in evenementenplanning te combineren met een oprechte passie voor muziek en festivalcultuur, brengt Otis een insiderperspectief mee in alles wat hij schrijft. Als hoofdredacteur bij itsfestivalamsterdam.com schrijft Otis over alles wat met It's Festival te maken heeft — van aankondigingen van de line-up en artiestenprofielen tot verslaggeving achter de schermen over de logistiek van het festival. Zijn werk wordt gekenmerkt door kennis uit de eerste hand over wat er allemaal komt kijken bij het organiseren van een grootschalig evenement, waardoor hij lezers praktische, betrouwbare inzichten biedt die ze nergens anders vinden.
Er komt een moment waarop een prijs meer een emotie dan een getal wordt. Dat moment ligt voor veel Nederlandse festivalgangers rond de €200. Boven die grens verschuift de interne afweging van “wil ik dit?” naar “kan ik dit nog verantwoorden?”. Bovendien zal een toenemend aantal weekendtickets in 2026 boven die grens uitkomen, met sommige tickets die €300 of meer kosten. Dit heeft meer gevolgen dan alleen een langere wachtrij bij de kassa. De kostenstijgingen voor festivals in de afgelopen jaren zijn aanzienlijk en divers. De kosten voor headliners zijn gestegen en buitenlandse artiesten die vanuit de VS worden ingevlogen,…
Terschelling is de rest van het jaar een eiland met 5.000 inwoners. Er zijn hotels en fietspaden, een haven die ‘s ochtends naar vis ruikt en een boot die de hele zomer mensen vervoert. De programmaboekjes van theatergezelschappen uit Amsterdam of Utrecht hebben weinig te maken met deze regio, die een eigen ritme, een eigen gemeenschap en een eigen manier van leven heeft. Dan begint Oerol. Terschelling verandert in de loop van 10 dagen wanneer meer dan 40.000 toeristen arriveren op een eiland met slechts 5.000 inwoners. De trottoirs zijn vol. Alle campings zijn bezet. Bovendien heeft het eiland zelf…
Waarom je favoriete acteur binnenkort vervangen wordt door een algoritme (en waarom dat niet erg is)
In The Book of Boba Fett speelde Luke Skywalker. Luke Skywalker zoals hij eruitzag toen hij in de tachtig was, niet Mark Hamill zoals hij er nu uitziet, zeventig jaar oud, met een gezicht dat de tand des tijds duidelijk heeft doorstaan. Dezelfde stem, dezelfde leeftijd en dezelfde uitstraling. Hamill stemde toe. Hij leende zijn stem, zijn lichaamstaal en zijn stilzwijgende goedkeuring. Hij was echter niet degene die voor de camera stond. Het was een digitale reconstructie van zijn vroegere zelf. En het was succesvol genoeg om de discussie op gang te brengen die nog steeds gaande is. In de…
Op een woensdagavond staan er mensen tegelijkertijd voor drie verschillende tenten op de Utrechtse Parade. Bij de ene tent begint zich een rij te vormen voor een comedyconcert en het gelach is al door het doek heen te horen. Bij de tent ernaast staan mensen wat stiller, een beetje onzeker over wat er zo meteen gaat gebeuren, want op het bord staat een naam die ze niet herkennen en een genre dat ze niet kunnen plaatsen. Maar ze staan er nog steeds. Dat is de Parade. Het festival trekt door Utrecht, Amsterdam, Rotterdam en Den Haag en bouwt op elke…
Achter Amsterdam Centraal Station begint de overtocht. Zodra je aan boord gaat, sluiten de deuren en verandert het stadsbeeld gedurende de korte tijd dat de boot over het IJ vaart. De historische grachtengordel, de torenspitsen en de door UNESCO beschermde architectuur van een stad die haar hoogtepunt bereikte in de zeventiende eeuw en sindsdien goed is onderhouden, bevinden zich aan de kant waar je vertrekt. Kranen, pakhuizen, de A’DAM Tower die boven de zee uitsteekt en het EYE Filmmuseum met zijn strakke witte gevel zijn allemaal te zien aan de kant waar je naartoe vaart. Je bent al ergens anders,…
Het was niet altijd de bedoeling van het Holland Festival om deze bekendheid te verwerven. Een festival met avant-garde muziek, experimenteel theater en hedendaagse opera trekt onvermijdelijk een bepaald publiek aan: hoogopgeleide vijftigers, gewend aan culturele instellingen en bereid om zonder veel nadenken €80 voor een kaartje te betalen. Dat publiek is geïnformeerd en toegewijd. Maar het is niet het enige publiek dat het festival zou moeten aanspreken. Binnen de Nederlandse culturele sector is de vraag hoe een hoogwaardig kunstevenement toegankelijk te houden zonder in te leveren op ambitie of kwaliteit steeds urgenter geworden. Er is druk op de publieke…
Het Amsterdamse Bos is een unieke plek om op een zomeravond theater te beleven. Een deel van het resterende daglicht wordt tegengehouden door de bomen, maar er valt nog genoeg licht in de zaal om deze te vullen met een helder geel dat uiteindelijk overgaat in een diepere, schemerige tint, gevuld met de geluiden van de stad en ruisende bladeren. Shakespeareaanse teksten, of wat daarvan overblijft nadat een regisseur ze heeft gebruikt, worden voorgedragen door een acteur die daar staat. De manier waarop het Bostheater de klassieke canon gebruikt, verschilt van wat de meeste internationale bezoekers verwachten wanneer ze het…
Een kleine groep mensen wandelt vroeg in de ochtend door een duingebied op Terschelling, voordat de meeste festivalgangers wakker zijn. Ze nemen een route die niet op de kaart staat, of er wel op staat maar doorgaans wordt vermeden. De gids beschrijft hoe de vegetatie in dit deel van de duinen te dicht is gegroeid, hoe sommige planten ruimte innemen die andere nodig hebben, en hoe de aanwezigheid van mensen hier, op dit specifieke tijdstip, op deze specifieke route, de bodem verstoort op een manier die de duinflora ten goede komt. Dit is ook Oerol. Dit is ook een onderdeel…
Amsterdam is anders in juni. Niet significant – de stad is nog steeds hetzelfde, met zijn grachten, fietsers en zomertoeristen – maar er is iets anders. Op een zaterdagmiddag lopen mensen met oordopjes in door een van de binnenstedelijke straten, luisterend naar een orkeststuk dat verandert met hun wandelroute. Ze zijn geen publiek. De voorstelling is hen. Dat is het Holland Festival. In de meer dan 70 jaar van zijn bestaan heeft het Holland Festival een reputatie opgebouwd die buiten Nederland soms over het hoofd wordt gezien. Het is een van Europa’s oudste en meest ambitieuze podiumkunstenfestivals, maar het vermijdt…
Het publiek aarzelt even bij het betreden van de theaterzaal. Niet omdat er geen zitplaatsen zijn, maar omdat de ruimte zelf al indruk maakt nog voordat er iets gezegd of gedaan wordt. De vloer is bedekt met iets – aarde, misschien, of iets soortgelijks. In plaats van conventionele theaterbelichting vangen en verspreiden constructies aan het plafond het licht op een manier die aan weersomstandigheden doet denken. De acteurs zijn nog niet verschenen, maar het decor staat er al en draagt een boodschap uit. Jonge scenografen op het ITS Festival nemen steeds vaker deze houding aan: ze treden op als co-auteurs…
