In de popcultuur gebeurt het vaak dat iets uitgroeit tot iets groters dan oorspronkelijk de bedoeling was. Een van die nummers is „Desire”, het officiële FIFA-lied van Robbie Williams. Het nummer begon als een project met de Italiaanse zangeres Laura Pausini voor de FIFA Club World Cup 2025. In iets meer dan een jaar tijd groeide het uit tot de achtergrondmuziek voor het grootste sportevenement ter wereld. Afgelopen zondag stonden Williams, Pausini en Nicole Scherzinger samen met Williams op het podium in New Jersey om dit tijdperk officieel af te sluiten, wat door naar schatting twee miljard mensen over de hele wereld werd bekeken.
Dat is een behoorlijk grote gebeurtenis. Maar helemaal niet voor iemand die zich een groot deel van zijn carrière heeft afgevraagd of hij het nog beter kon doen. Williams maakt al decennia lang deel uit van de Britse muziekwereld, vanaf het moment dat hij Take That verliet tot aan de reeks solo-hits die een hele generatie hebben gekenmerkt. Maar dit lijkt het begin van een nieuw verhaal. Vorig jaar betrad hij de wereld van het internationale voetbal als FIFA-muziekambassadeur, een functie die hem wegvoerde van de gebruikelijke poppodia.
| Naam | Robbie Williams |
|---|---|
| Geboortedatum | 13 februari 1974 |
| Nationaliteit | Brits |
| Beroep | Zanger, songwriter, entertainer |
| Actieve jaren | 1990 – heden |
| Studioalbums | 13 (waaronder BRITPOP, zijn 13e studioalbum) |
| UK #1-albums | 16 (meer dan The Beatles) |
| FIFA-rol | Officieel FIFA Music Ambassador (vanaf juni 2025) |
| Officiële FIFA-anthem | Desire (samen met Laura Pausini, later ook Nicole Scherzinger) |
| Clubverbinding | Port Vale FC – Foundation Ambassador en shirtsponsor 2026/27 & 2027/28 |
| WK-optreden | Slotceremonie FIFA World Cup 2026, New York New Jersey Stadium, 19 juli 2026 |
“Desire” werd in juli 2025 voor het eerst live gespeeld, voorafgaand aan een wedstrijd in New Jersey tussen Chelsea en Paris Saint-Germain. Het is best grappig dat de eerste keer dat iemand een nummer over verlangen hoorde, dat gebeurde op een plek waar je normaal gesproken touchdowns hoort, en geen vrije trappen. Maar misschien was het juist daardoor zo krachtig. Iedereen houdt van voetbal, en Williams weet hoe hij iets emotioneels moet maken dat een stadion kan vullen.
Scherzinger is nu te horen in de nieuwe versie van het nummer, die vorige week uitkwam. Waar er in het begin twee stemmen waren, zijn er nu drie. Scherzinger brengt haar scherpe energie, Pausini haar warme klank, en Williams balanceert tussen die twee in. Hoewel het niet heel anders is dan het origineel, voelt deze versie completer aan, alsof het nummer eindelijk de juiste band heeft gevonden. Het is moeilijk te zeggen of dat met opzet is gedaan of gewoon toeval was.
Wat dit project met de FIFA zo bijzonder maakt, is hoe serieus Williams het nam. Dit is niet zomaar weer een popster die zijn naam op een WK-album zet en verder niets doet. Hij was aanwezig bij de loting voor de finale en trad op tijdens de Club World Cup. Nu staat hij op het podium tijdens de echte finale. Zijn betrokkenheid straalt een geloofwaardigheid uit die niet te veinzen is, omdat hij zich altijd volledig inzet.
De slotceremonie zelf leek beter te worden dan de meeste openingsacts. Op de lijst stonden ook Post Malone, Tom Cruise en Jennifer Hudson. Voor het eerst dit jaar had de finale ook een halftime-show, net als bij de Super Bowl. Deze werd gepresenteerd door Chris Martin, de leadzanger van Coldplay, en er waren optredens van onder andere Madonna, Shakira en Justin Bieber. Een pauze van elf minuten in plaats van de gebruikelijke vijftien minuten zorgde voor veel ophef. Maar dat is een ander verhaal.
Williams heeft een band met voetbal die verder gaat dan het FIFA-volkslied. Vorige maand werd hij ambassadeur van de stichting en officiële shirtsponsor van de Engelse voetbalclub Port Vale FC. Hij is al zijn hele leven fan van de club. Wanneer de club in de seizoenen 2026–27 en 2027–28 speelt, zullen zijn initialen, „RW“, op de shirts staan. Dat is het soort toewijding dat niet voortkomt uit marketingbesprekingen, maar uit oprechte liefde.
Wat Williams de afgelopen twee jaar heeft gepresteerd, is werkelijk indrukwekkend. Het was zijn album BRITPOP dat het record van The Beatles voor de meeste nummer 1-albums in het Verenigd Koninkrijk verbrak. Het aantal staat nu op zestien. Nu staat zijn naam op het officiële lied van ’s werelds grootste sportevenement. Dit zijn twee heel verschillende vormen van erkenning, maar samen laten ze een artiest zien die weliswaar is veranderd, maar niet is vergeten waar hij vandaan komt.
Het is nog onmogelijk te zeggen of ‘Desire’ in de komende jaren een van de grote WK-nummers zal worden, zoals ‘Waka Waka’ van Shakira of ‘La Copa de la Vida’ van Ricky Martin. Dat soort beslissingen worden pas achteraf genomen. Maar één ding is zeker: Robbie Williams zong op 19 juli 2026 in New Jersey uit volle borst, voor twee miljard mensen, vlak voordat Spanje tegen Argentinië speelde. De hele wereld heeft het gehoord.
