New Orleans weet wel hoe je plezier moet maken. Maar zelfs voor een stad die gewend is aan spektakels, was het afgelopen weekend echt iets bijzonders. Op papier zag de line-up voor het ESSENCE Festival of Culture 2026 er geweldig uit, en in het echt bleek het nog beter te zijn. Keyshia Cole op het hoofdpodium. Michelle Obama sprak het publiek in de Caesars Superdome toe. Kehlani, Latto en Keke Palmer. En dat was nog maar de eerste avond.
De meest voor de hand liggende plek ter wereld voor zo’n weekend is New Orleans tijdens de viering van 4 juli. De stad ruikt naar het Zuiden, elk gebouw is gevuld met muziek en de energie daar kun je pas echt begrijpen als je er zelf bent geweest. Het ESSENCE Festival bestaat al meer dan dertig jaar, maar dit jaar leek er meer op het spel te staan dan normaal. De Verenigde Staten vierden hun 250e verjaardag, en zwarte vrouwen zetten de toon. Cardi B trapte haar eerste festival als headliner af, en ze deed precies wat je van haar zou verwachten: ze ging helemaal los en hield zich niet in. Ze at zich een weg door de stad, werd door een lid van de Nationale Garde door de French Quarter geleid en stond vervolgens voor een bomvolle arena. Haar optreden was luidruchtig, kleurrijk en onvergetelijk. Het bewees dat ze, ondanks alles wat er de laatste tijd in haar leven is gebeurd, nog steeds een van de meest opvallende artiesten in de muziekwereld is.
Maar het moment dat mensen wellicht het meest bij zal blijven, was iets rustiger. Michelle Obama kwam het podium op om met Keke Palmer te praten. Het was geen typische keynote of politieke toespraak; het voelde meer als een gesprek tussen twee vrouwen die elkaar kennen. Ze spraken over leiderschap, ouder worden, persoonlijke groei en hoe belangrijk gemeenschap is. Naar verluidt was de Superdome volledig uitverkocht. Dat is interessant, want die plek is normaal gesproken alleen voor muzikanten. Meestal staan er artiesten op die plek, maar nu staat daar een voormalige First Lady. Dit zegt iets over haar en over wat het ESSENCE-publiek wil. Mensen die nog nooit op het ESSENCE Festival zijn geweest, kunnen het moeilijk onder woorden brengen. Het is niet zoals andere muziekfestivals. Het is meer een bijeenkomst van mensen die elkaar nog nooit hebben ontmoet, waar iedereen elkaar kent en het gevoel heeft erbij te horen. In de rijen bij kraampjes van zwarte ondernemers geven vrouwen elkaar complimentjes over hun kleding. In de rij voor water ontmoeten mensen elkaar en raken ze bevriend. Een eerbetoon aan Aaliyah, samengesteld door Missy Elliott en uitgevoerd door Ryan Destiny, Chloe Bailey en Mya, bracht een uitverkocht publiek tot tranen toe op een manier die voelde als een gevoel van gedeeld verdriet en gedeelde trots.
Op zaterdag stonden Brandy en Monica samen op het podium. Veel mensen zongen nog steeds mee met „The Boy Is Mine“, jaren nadat het nummer was geschreven. Babyface speelde een reeks nummers die de R&B jarenlang hebben gevormd. De laatste show op zondag, met Public Enemy, Doug E. Fresh en George Clinton, bracht herinneringen terug aan de muziek, de cultuur en de strijd die aan dit alles voorafgingen. Tijdens dit festival kun je niet anders dan nadenken over wat het betekent, vooral dit jaar. Het publiek luisterde naar politici als Cory Booker en Jasmine Crockett. De economie, de verkiezingen en de toekomst waren de belangrijkste gespreksonderwerpen. Buiten de arena’s vond een ander festival plaats, in de panels en podcasts in het Convention Center. Het was intenser en kleinschaliger, maar nog steeds belangrijk.
Het is echter nog niet duidelijk of de overeenkomst van ESSENCE met de stad New Orleans zal worden verlengd. De gesprekken zijn nog gaande. De nieuwe burgemeester heeft gezegd dat ze haar best zal doen. Men hoopt dat dit niet de laatste keer zal zijn dat dit weekend zo in de stad plaatsvindt. Want wat er dit jaar in New Orleans gebeurde, leek iets dat in stand gehouden moest worden.
