De lucht boven Vlaams-Brabant begon rond tien uur vrijdagavond te veranderen. Niet geleidelijk, zodat je nog tijd had om naar je tent te gaan, maar snel, met die kenmerkende verstikkende sfeer die mensen die gewend zijn aan onweersbuien kennen als een teken dat het menens is. Dat weekend werd het Paradise City Festival – een van de meest unieke openluchtfestivals in België – getroffen door een storm die niemand ooit zal vergeten, al was het maar vanwege de foto’s die ervan gemaakt zijn.
Rond 22:00 uur was er een eerste golf van wind en regen, gevolgd door een korte opleving die de indruk wekte dat het ergste achter de rug was. Niet dus. Rond 01:30 uur keerde een krachtig front terug naar het festivalterrein, met windstoten die tenten vernielden, het kamp overstroomden en de organisatoren dwongen in te grijpen. Eenendertig kampeerders werden overgebracht naar een noodopvang. Er waren vier lichtgewonden. Talrijke tenten raakten beschadigd of liepen onder water. Een deel van het publiek bleef echter buiten staan met hun telefoons in de lucht tijdens al die ellende.
Wat de chaos op de grond ook veroorzaakte, de storm verlichtte de hemel op een manier die bijna onmogelijk vast te leggen is op een foto. Omdat niemand ze had kunnen plannen, creëren blikseminslagen boven een festivalterrein – boven de podia, boven de kampeerders, boven de bomen langs het terrein – foto’s die meteen viraal gaan. Met een eerlijkheid die je zelden ziet in geplande festivalfoto’s, werd de bizarre gloed die elke blikseminslag over het terrein wierp, binnen enkele uren een van de meest besproken visuele momenten van het festivalweekend.
Festivals die hiermee te maken krijgen, vinden het soms moeilijk te accepteren dat twee dingen tegelijkertijd waar kunnen zijn: dat een storm aanzienlijke schade aanricht én spectaculaire beelden oplevert. De ene realiteit lijkt een kwestie van veiligheid, terwijl de andere esthetisch aantrekkelijker is. De bezoekers hoefden echter niet te kiezen welke van de twee ervaringen ze mee naar huis wilden nemen vanuit Paradise City. Ze hadden ze allebei.
Snelle communicatie, de evacuatie van de kampeerterreinen en de samenwerking met de verzekering om bezoekers die gedwongen waren te vertrekken te vergoeden, waren de belangrijkste reacties van de organisatie in deze omstandigheden. Dat laatste is geen garantie; er bestaat een neiging in de branche om dergelijke schade af te doen als een gevolg van een natuurramp en de bezoekers de financiële lasten te laten dragen. De beslissing van Paradise City om over te stappen op actieve betaling zegt iets over de visie van het bedrijf op de relatie met het publiek.
Paradise City heeft zich altijd gepositioneerd als een festival met een bijzondere uniciteit; het programma en de sfeer laten zien dat het geen evenement voor de massamarkt is. Het feit dat de populairste foto’s van dit weekend vanuit de lucht boven het festivalterrein zijn genomen op een avond die de organisatie liever anders had beleefd, in plaats van vanaf een podium, lijkt achteraf gezien passend. Niet elke festivalherinnering is immers een vlekkeloze avond.
