Een paar dagen van tevoren een aankondiging op Instagram, zonder grote campagne of persconferentie. Simpel gezegd: tickets voor de show zijn verkrijgbaar via deze link. Dat zou voor de meeste bekende muzikanten een gegarandeerd recept zijn voor lege zalen. Maar voor Fred werkt het op een manier die de concertindustrie ertoe heeft aangezet om eens goed te kijken naar wat ze over het hoofd zien.
De Britse producer Fred Gibson, die onder de artiestennaam Fred Once More een van de meest besproken liveoptredens in de elektronische muziek heeft gecreëerd, werkt niet volgens een vast schema. Met een keyboard, MIDI-pads en samplers staat hij op het podium en creëert hij live zijn beats voor een publiek dat de nummers uit het hoofd kent en de zangpartijen zelf invult. Mensen die zijn optredens hebben gezien, praten er anders over dan over een doorsnee dj-avond, vanwege dit subtiele maar merkbare verschil tussen een producer die tracks achter een laptop afspeelt en iemand die echt iets produceert.
Het meest tastbare bewijs van hoe hij zijn muziek en tournee met elkaar verbindt, zijn de USB-initiatieven. Nieuwe opnames, nieuwe uitvoeringen en onverwachte momenten met het publiek worden tijdens elke tourdatum vastgelegd en toegevoegd aan een groeiend album dat tijdens de tournee continu wordt bijgewerkt op streamingdiensten. Bezoekers van een optreden worden onderdeel van een doorlopend muzikaal werk. Dit geeft de concertbeleving een extra dimensie die voortduurt nadat de zaallichten uitgaan.
Het meest opvallende verschil met de conventionele methoden die bekende artiesten in de concertindustrie gebruiken, is de plotselinge aankondiging. Geen maandenlange kaartverkoop in meerdere fasen, geen aankondigingscycli van een jaar. Na een paar dagen wachten, een Instagram-bericht, een WhatsApp-link en een paar dagen later is alles uitverkocht. Dat werkt alleen als het publiek er klaar voor is, en dat publiek is er klaar voor omdat ze de voorstelling bewust nog een keer willen zien. In zekere zin is het product het marketingplan.
Hij trad onlangs op in drie steden in India als onderdeel van zijn tournee, die bewust een lage prijsstructuur hanteerde met studentenkortingen, vroegboekkortingen en geen VIP-opties, waardoor de toegang voor een aanzienlijk deel van het publiek duur was. Dat specifieke element sluit aan bij een meer algemene visie op de muzikale beleving: zelfs als de capaciteit van een zaal het niet altijd toelaat, moet deze toegankelijk zijn voor zoveel mogelijk mensen.
Hij laat de geluidsinstallatie soms nog een half uur doorspelen nadat hij het podium heeft verlaten. Er klinkt dan alleen muziek in een geleidelijk leeglopende zaal, zonder programma of verdere organisatie. Het is een klein gebaar dat perfect past bij een livemuziekstijl die niet stopt zodra de set officieel is afgelopen. Het lijkt er niet op dat de belangrijkste factor is of dat half uur na afloop voordelig is voor de zaal of de tourlogistiek.
Fred heeft wederom een model gecreëerd dat de concertbeleving veel intiemer maakt dan het genre doorgaans toelaat. Dit heeft geresulteerd in een publiek dat de optredens bezoekt alsof het culturele evenementen zijn die je niet mag missen. In de komende jaren zal de vraag aan de orde komen of dit schaalbaar is naarmate hij groeit. Voorlopig heeft de rest van de industrie uiteraard wel gezien hoe het werkt.
