New Wave Concert in Ziggo Dome – De Reünie Die Nederland Al Tien Jaar Had Staan Wachten

Soms hoor je in de Nederlandse popmuziek nog steeds momenten die een grote ommekeer markeerden. Op dat moment veranderde er iets. Toen het ene geluid het andere verdrong. In 2015 was het debuutalbum van New Wave een ware sensatie. Het kwam uit het niets, direct na een songwriting-sessie op Schiermonnikoog, en had een effect dat je, achteraf gezien, niet had kunnen voorzien.

Tien jaar later stond de groep weer op het podium. Niet in een kleine zaal of om een klein groepje mensen te plezieren. De Ziggo Dome in Amsterdam zat vijf avonden lang bomvol. Het is dé plek waar de Nederlandse popcultuur zich laat zien. Er is iets vreemds aan dit soort reünies. Je vraagt je altijd af of het gevoel sterker is dan de muziek, of dat nostalgie het werk doet in plaats van vakmanschap. Bij New Wave leek dat niet zo’n risico als bij veel andere reünies.

Het begon allemaal op een eiland. Dat klinkt bijna romantisch, en misschien was het dat ook wel. Een groep schrijvers en producers die samenwerkten zonder zich te hoeven houden aan de deadlines van een platenlabel of een marketingplan te hoeven bedenken. Het resultaat was een album dat hiphop voor het eerst tot een echt onderdeel van de Nederlandse cultuur maakte. Daarna volgde de Popprijs. Daarna volgden de streams. Bovendien vond een groep jongeren die er destijds naar luisterde dit het beste Nederlandse album ooit.

Er is iets aan de timing van dit jubileum dat moeilijk te vatten is. Het is tien jaar geleden, lang genoeg om de muziek te missen, maar niet lang genoeg om het te vergeten. De artiesten zijn geen kunstwerken meer die in musea te zien zijn. Ze zijn allemaal hun eigen weg gegaan in de Nederlandse muziek, wat deze reünie interessanter maakt dan de gebruikelijke bijeenkomst van een band die al jaren niet meer samen heeft gespeeld. New Wave is nog niet met een stofdoek afgedekt.

Top Notch en Mojo organiseerden de vijf concerten in de Ziggo Dome. Dit zijn twee namen die centraal stonden bij de opkomst en verspreiding van de Nederlandse hiphop. In die zin voelde het zowel als een concertreeks als een manier voor een instelling om haar waardering te tonen. Kijk eens hoe groot dit evenement is geworden sinds het tien jaar geleden begon. Het publiek in de zaal was heel divers. Er waren middelbare scholieren uit 2015 en mensen die het album pas jaren later hadden ontdekt.

Sommige dingen die een New Wave-concert onderscheiden van een andere hiphopshow in een grote zaal zijn moeilijk te omschrijven. Het heeft te maken met het feit dat ze geen soloartiest met een begeleidingsband zijn. In plaats daarvan zijn ze een groep mensen die samen hebben gewerkt om iets te creëren dat groter is dan elk van hen afzonderlijk. Dit komt tot uiting in de manier waarop de energie over het podium wordt verspreid. Er is niet één persoon die alles in de hand heeft. Het klinkt meer als een gesprek dan als een show.

Van buitenaf is het moeilijk te zeggen of dat alle vijf de avonden even sterk was. Als je naar een grote concertreeks gaat, is elke avond anders. De eerste avond is spannend omdat je iets nieuws te zien krijgt, en de laatste avond is triest omdat de reeks voorbij is. Eén ding is zeker: er was behoefte aan. Het is een hele prestatie om vijf avonden in de Ziggo Dome te staan.

Dat zegt iets over waar de Nederlandse hiphop op dit moment staat. Het lijkt erop dat er na de Dome-reeks in augustus een optreden komt op het Lowlands Festival, dus dit was niet echt een afscheid, maar eerder een bevestiging. New Wave is er nog steeds. De sound die in 2015 op Schiermonnikoog begon, heeft zijn weg gevonden naar de grootste podia van het land, en het ziet er niet naar uit dat dit binnenkort zal stoppen.