Op een rustige dag lijkt de Brouwersdam een tweebaansweg met uitzicht op de Noordzee aan de ene kant en het Grevelingenmeer aan de andere kant, waarbij duinen de overgang markeren van door mensen gemaakte bebouwing naar wind en zout. De infrastructuur die dit deel van Zeeland tegen het water beschermt, is minder zichtbaar. De dam is onderdeel van de Deltawerken, een verzameling waterbouwkundige constructies die door Nederland zijn gebouwd om het overstromingsrisico na de overstromingsramp van 1953 structureel te beheersen. De buitenste verdedigingslinie, de barrière die vloedgolven vanuit de Noordzee tegenhoudt, is de Brouwersdam.
Deze traditie in waterbouwkunde maakt de constructie uitermate geschikt als festivalterrein, en Concert at Sea heeft de Brouwersdam ongetwijfeld tot een van de populairste evenementenlocaties aan de Nederlandse kust van de afgelopen jaren gemaakt. De zeespiegel stijgt, het land komt bloot te liggen en de zomers brengen steeds vaker hevigere buien met zich mee dan de milde regen die historische weersgemiddelden voorspellen – eerder stortbuien van enkele tientallen millimeters per uur. Waterbeheersing bij de Brouwersdam is een essentiële veiligheidsmaatregel. Het is cruciaal voor de bedrijfsvoering.
De Oosterscheldekering en de bijbehorende Deltawerken voor de Brouwersdam vormen de primaire verdedigingslinie, terwijl de dam zelf fungeert als wat waterbouwkundigen een secundaire verdedigingslinie noemen. De dam zou in eerste instantie worden getroffen door een stormvloed die vanuit de Noordzee richting de camping komt. De dam is precies voor dit doel gebouwd – om water tegen te houden op een schaal die geen invloed heeft op wat erachter ligt – en niet voor festivals.
Een actief onderdeel van de bescherming wordt gevormd door de kustversterkende duinen die de camping begrenzen. Deze duinen zijn dynamisch. Zandaanvulling is een continu proces dat de duinen versterkt doordat materiaal wordt verwijderd door wind- en golferosie. De hoogte van deze duinen wordt bepaald door ze af te stemmen op het verwachte waterpeil voor een specifiek neerslag- en stormscenario. Deze berekeningen worden regelmatig bijgewerkt op basis van veranderingen in klimaatvoorspellingen.
Bij hevige regenval op het evenemententerrein wordt een andere strategie toegepast. Tijdens droge perioden absorbeert de zandgrond in de omgeving van de Brouwersdam van nature sneller water dan klei- of leemgrond. Dat absorptievermogen is echter niet voldoende om zware regenbuien te verwerken, vooral niet als de grond door wekenlang kamperen en autorijden is verdicht.
Het overtollige water wordt vervolgens via tijdelijke pompen en drainagebuizen naar het Grevelingenmeer geleid, dat als reservoir fungeert. Regenwater wordt opgevangen in ondergrondse bassins voordat het modderig wordt en zich over de camping verspreidt. Voor tienduizenden kampeerders maakt dit het verschil tussen een succesvol festival en een onbegaanbaar terrein.
De belangrijkste verdediging tegen wateroverlast op het terrein van Concert at Sea is de verhoogde ligging. Water stroomt weg in plaats van zich op te hopen op hogere hoogtes. Dat lijkt misschien vanzelfsprekend, maar in een vlakke kustomgeving zijn zorgvuldige keuzes met betrekking tot terrasconstructie en hoogteverschillen noodzakelijk.
De Brouwersdam is een voorbeeld van hoe bereikbaarheid en geluidsoverlast niet de enige factoren zijn om rekening mee te houden bij de keuze van een festivalterrein in een waterrijk land. Ook de infrastructuur buiten het festivalterrein speelt een rol bij de vraag of de locatie bij slecht weer gebruikt kan worden.
