Een van de meest in het oog springende festivallocaties van Nederland is de Brouwersdam. Er is geen bebouwing die de wind tegenhoudt of een rij bomen die schaduw biedt. Aan alle kanten is er water. De organisatie Concert at Sea heeft weinig voorbereidingstijd wanneer er onweersbuien boven Zeeland ontstaan, en de Noordzeekust kent zijn eigen meteorologische dynamiek, met snel opkomende en even snel toenemende onweersbuien. Daardoor zijn de processen zo ingericht dat niemand hoeft na te denken over wat er moet gebeuren. Het is geregeld. Het gebeurt razendsnel.
De muziek stopt zodra er bliksem in de buurt van het festivalterrein wordt waargenomen. Het stopt niet geleidelijk of na het huidige nummer. Een metalen constructie van kabels, steigers en geluidstorens ondersteunt de artiesten op het podium. Wanneer deze infrastructuur door de bliksem wordt getroffen, loopt de stroom door alles wat ermee verbonden is. De meest getroffenen zijn degenen die er het dichtst bij staan. Al de rest is onderworpen aan evacuatie.
Dan gebeurt er iets achter de schermen dat van buitenaf niet zichtbaar is. Artiesten worden naar afgesloten ruimtes gebracht, zoals kleedkamertrailers, verstevigde tenten en de cateringzone, die normaal gesproken de sfeer van een bedrijfskantine heeft, maar onverwacht dienstdoet als wachtruimte tijdens een onweersbui. De apparatuur wordt afgedekt door productiemedewerkers. Systemen die beschadigd kunnen raken door een stroomstoot worden door geluidstechnici uitgeschakeld. Vervaardigingskasten en monitorluidsprekers worden door roadies onder zeilen geplaatst. Dat is het technische aspect van het protocol, en dat volgt een methodische aanpak.
Het menselijke aspect is minder systematisch. Een artiest die zes minuten voor zijn optreden werd voorbereid, zit nu op een klapstoel in een tent met vreemden. Een headliner is terug in de kleedkamer met zijn telefoon en een onstabiel schema, nadat hij eerder het publiek daar had zien staan. De ingang van de backstage wordt bewaakt door beveiligingspersoneel. Buiten regent het pijlsnel. Communicatie vindt plaats via de radio en productiecoördinatoren geven updates door die momenteel beperkt zijn tot “we wachten”.
De organisatoren en de meteoroloog die het festivalterrein in de gaten houdt, beslissen of het programma wordt hervat. Vanwege het programma maakt Concert at Sea gebruik van realtime meteorologische gegevens en hanteert het strikte marges. Het podium wordt stilgelegd als er binnen een vooraf bepaald gebied nog bliksem wordt gedetecteerd. De podiumtechnici kunnen pas terugkeren en het systeem hervatten nadat de onweersbui is gepasseerd en een veiligheidsinspectie van de elektrische installaties en steigers is uitgevoerd.
Bezoekers van het podium zijn onderworpen aan een vergelijkbaar protocol. Stewards leiden mensen weg van het podium en de metalen hekken. Op een druk festivalterrein is dit niet altijd even makkelijk, omdat mensen langzaam bewegen, sommigen de urgentie niet meteen doorhebben en anderen hun locatie niet kwijt willen raken. In dat geval is de meest directe communicatiemethode via de omroepinstallatie.
Als alles volgens plan verloopt, is het het meest saaie crisismanagementscenario dat je je kunt voorstellen: iedereen wacht, niemand raakt gewond en het festival gaat een uur later gewoon verder. Dat is precies de bedoeling van de verveling. Het water en de wind bevinden zich aan weerszijden van de Brouwersdam. De rest is onderdeel van de procedure.
