Als evenementorganisator mag je een Code Rood van het KNMI niet negeren. Op de dag van Lago Lago werd in Gelderland een temperatuur van 39 graden verwacht, met een gevoelstemperatuur van bijna 40 graden. Deze combinatie van temperatuur en luchtvochtigheid legt een veel grotere druk op het lichaam dan de thermometer alleen aangeeft. Alcoholgebruik overdag werd door de organisatie van Lago Lago als onacceptabel beschouwd. Tot zonsondergang was er alleen water beschikbaar.
Die keuze klinkt extreem en voelde ongetwijfeld als een tegenvaller voor sommige festivalgangers. De medische redenering erachter is echter moeilijk te betwisten. Alcohol verhoogt het vochtverlies van het lichaam en onderdrukt het hormoon dat vaak bijdraagt aan vochtretentie, waardoor het een diureticum is. Dat effect is onaangenaam, maar op een normale dag nog te verdragen. Alcohol bevordert uitdroging op een manier die al snel problematisch kan worden op een dag waarop de bezoekers al zweten van de hitte en de fysieke inspanning van het dansen.
In plaats van een algemene zorg voor het welzijn, moest de organisatie rekening houden met een meer specifieke reeks problemen. De combinatie van hoge temperaturen, intensieve lichaamsbeweging en alcohol verhoogt het risico op hitte-uitputting, duizeligheid en flauwvallen aanzienlijk. Iemand die flauwvalt, kan een paniekreactie en een kettingreactie van paniek veroorzaken op een festivalterrein waar duizenden mensen dicht op elkaar dansen. Gezien de weersvoorspelling is het logisch dat de organisatoren dat risico niet wilden nemen.
De capaciteit van de medische hulp ter plaatse is een andere praktische factor die de keuze beïnvloedt en die even belangrijk is, maar minder voor de hand ligt voor het grote publiek. Op festivals zijn EHBO-teams voorbereid om een specifiek aantal incidenten per uur af te handelen.
Er is minder ruimte voor bezoekers die medische hulp nodig hebben om andere redenen, zoals een allergische reactie, een blessure of een onderliggende gezondheidsprobleem dat niets met de hitte te maken heeft, als het aantal incidenten door alcoholgebruik die limiet overschrijdt. De organisatoren hebben bewust ruimte gelaten voor de medische hulp die het meest nodig zou kunnen zijn door de alcoholconsumptie overdag te beperken.
De reacties van bezoekers op een dergelijke maatregel zijn meestal in eerste instantie tegenstrijdig, maar worden later positiever. Niemand gaat enthousiast naar een evenement wetende dat er pas ‘s avonds bier wordt geserveerd. Het is echter meestal gemakkelijk te begrijpen waarom het beleid is ingevoerd zodra je op het terrein bent en de temperatuur voelt. Het is geen straf om water te drinken bij 39 graden; het is eerder wat het lichaam op dat moment nodig heeft.
Deze keuze weerspiegelt een grotere verandering in de manier waarop Nederlandse festivalorganisatoren omgaan met extreem hoge temperaturen. Zo’n maatregel zou een paar jaar geleden ongebruikelijk zijn geweest; voor veel mensen zijn festivals en alcohol onlosmakelijk met elkaar verbonden, en een organisatie die ingrijpt, loopt het risico hen te beledigen. De sector lijkt echter te erkennen dat gezondheid soms voorrang moet krijgen boven gewoontes, nu zomerse hittegolven vaker voorkomen en intenser worden. Deze afweging kan worden gemaakt zonder het festival zelf te verpesten, zoals Lago Lago heeft bewezen.
