Er zijn festivals die groot zijn omdat ze groot zijn, en festivals die groot zijn vanwege hun karakter. Het is duidelijk dat het Cactus Festival in Brugge tot de tweede categorie behoort. Van 10 tot en met 12 juli 2026 zal het Minnewaterpark opnieuw tienduizenden mensen aantrekken die precies weten wat ze willen: een zorgvuldig samengestelde line-up, één podium en een sfeer die je op grotere festivals doorgaans niet aantreft. In dat opzicht lijkt de 43e editie weer hetzelfde te worden.
Editors is de naam die dit jaar het meest in het oog springt. De Britse band is al jarenlang een vaste waarde in de postpunk- en indierockscene. Op 12 juli sluiten zij het festival af. Deze keuze past bij waar Cactus om bekendstaat: het selecteren van artiesten met een echte boodschap in plaats van namen die alleen worden gekozen op basis van het aantal streams. Madness treedt op zaterdag op. Live hebben ze altijd meer energie dan je zou verwachten van een groep van die leeftijd. The Afghan Whigs openen het weekend op vrijdag, wat festivalgangers zal aanspreken die van veel verschillende soorten muziek houden.
Een mix van grote namen uit de hele wereld en opkomende Belgische artiesten maakt de line-up van dit jaar interessant. Op vrijdag is het Guy en op zaterdag Goose. Elke groep heeft zijn eigen fans, en samen laten ze zien wat er op dit moment speelt in de Belgische muziekscene. Deze twee staan op hetzelfde programma als Aldous Harding, Kevin Morby en Osees. Dit zegt iets over hoe Cactus zijn optredens selecteert. Geen niche, maar ook geen middenweg.
Er is ook slecht nieuws. Het optreden van Action Bronson dat op 10 juli zou plaatsvinden, is afgelast. Mensen die speciaal voor hem een ticket hebben gekocht, zullen teleurgesteld zijn. Maar STONE, SONS, High Hi en Glintsal, samen met de rest van de line-up van vrijdag, zijn sterk genoeg om dat gemiste optreden te compenseren. Ook in de kleinere slots valt het op dat de organisatie keuzes maakt.
Dat het in Minnewaterpark plaatsvindt, hoort bij de pret. Dat gezegd hebbende: Brugge is geen festivalstad in de gebruikelijke zin. Het is een UNESCO-werelderfgoedstad met grachten, middeleeuwse gevels en veel toeristen. Er is maar één ander festival in België zoals het Cactus Festival, dat al 43 jaar op dezelfde plek wordt gehouden en er zelfs door is gevormd. Als je in de buurt van water en bomen bent, klinkt muziek anders. Het is nog steeds niet duidelijk of dat komt doordat het geluid verandert of omdat je gewoon in een andere stemming bent.
Iedereen, ongeacht de leeftijd, kan naar het festival gaan. Je kunt er kamperen en er rijdt ’s nachts een bus naar Gent. Dat zijn handige en belangrijke zaken als je van ver komt. Er zijn nog steeds tickets verkrijgbaar, maar zoals bij de meeste dingen loont het niet om te wachten als de line-up eenmaal vol is.
