Waiblingen is zo’n stad waar je achteloos langsrijdt op weg naar Stuttgart. Een historisch knooppunt waar de S-Bahn stopt en de Rems voorbijkomt. Niets bijzonders. Of toch wel? Want elk jaar trekt het We Are The Future Festival bezoekers die zich ervan bewust zijn dat deze stad iets te bieden heeft wat elders moeilijker te vinden is: een festivalervaring die bewust is ontworpen voor jongeren en die hen echt serieus neemt.
Sport, dans, kunst en muziek komen allemaal aan bod op het WATF, maar dat is slechts het topje van de ijsberg. In werkelijkheid biedt het festival een platform voor jongerencultuur op een manier die weinig andere evenementen in deze regio proberen. Een programma dat is ontworpen met het publiek in gedachten, in plaats van headliners die toevallig populair zijn bij een jong publiek. Dansgezelschappen die hun eigen stijl laten zien. Kunstenaars die duurzame kunst maken zonder dat het belerend klinkt. Atleten die hun sport zien als een vorm van culturele expressie. Zo werken de meeste evenementen niet.
Het programma is niet oppervlakkig voorzien van een laagje vernis. Het festival is opgebouwd rond deze onderliggende toon, die duidelijk terug te vinden is in de keuzes die gemaakt worden over het programma, de organisatie van het evenement en de verwachtingen die aan de bezoekers worden gesteld. Afhankelijk van de editie is dit niet altijd even succesvol. In vergelijking met veel andere evenementen die de term ‘duurzaamheid’ in hun promotie gebruiken, is het doel echter wel duidelijker.
Het niveau van participatie dat het evenement beoogt en aanmoedigt, is een ander kenmerk dat het onderscheidt. Mensen komen niet alleen om te kijken. Er zijn programmaonderdelen die een zekere mate van participatie vereisen, workshops en optredens die deelname mogelijk maken. Dit werkt goed voor Waiblingen als stad, omdat het een levendige lokale gemeenschap heeft, een schaal waarop mensen elkaar kennen en een overheid die niet altijd tegen dit soort projecten is.
Evenementen zoals het WATF lijken een doel te dienen dat grote commerciële festivals niet kunnen bereiken. Ze bieden ruimte aan onbewezen expressies, jonge artiesten die op zoek zijn naar hun eerste grote podium en concepten over de relatie tussen cultuur en samenleving die niet goed passen in een stadion. Dat is geen gemakkelijke opgave. Het is wellicht het moeilijkste project om te plannen en het lastigste om aan een sponsor te presenteren.
Op het moment dat dit artikel werd geschreven, waren noch de groei van het festival in 2026, noch de richting van het programma volledig bekendgemaakt. De officiële festivalwebsite bevat de meest recente informatie, inclusief data, locatiegegevens en programmaonderdelen. Daar vindt u de juiste contactpersonen voor iedereen die wil meedoen, of het nu als vrijwilliger, bezoeker of deelnemer is. Het festival heeft een reputatie opgebouwd als een plek waar bezoekers meer kunnen doen dan alleen maar genieten. Dat is een ongebruikelijke eigenschap. En het lijkt te werken langs de Rems in Waiblingen.
