Wanneer een artiest in bepaalde landen niet mag optreden, verschuift de druk naar de landen waar hij dat nog wel mag. Dat is de voor de hand liggende reden voor wat er gebeurde tijdens Kanye Wests Europese concerten in 2026. Een publiek dat normaal gesproken verspreid zou zijn over verschillende steden en landen, werd aangetrokken tot de shows in Istanbul en Arnhem. Het is dan ook geen verrassing dat er bij beide evenementen strenge veiligheidsmaatregelen golden. Sterker nog, het was onvermijdelijk.
Voordat de Europese tournee überhaupt was begonnen, was het reisschema al in duigen gevallen. Na eerdere kritiek op antisemitische uitingen en het gebruik van nazi-symbolen in zijn communicatie, grepen regeringen en gemeentelijke autoriteiten in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Polen en Italië actief in. Terwijl promotors zich terugtrokken van bepaalde optredens vanwege politieke tegenstand en protestdruk, werden andere officieel verboden. Als gevolg hiervan werd de tournee ingekort van een aantal bestemmingen in Europa tot een paar plaatsen buiten het directe politieke invloedsgebied.
Voor één enkel optreden in het Atatürk Olympisch Stadion in Istanbul waren bijna 118.000 mensen aanwezig, een opmerkelijk aantal voor vrijwel elke artiest en in vrijwel elke samenstelling. Een deel van dit publiek bestond uit fans die speciaal voor een optreden in een ander deel van Europa waren afgereisd, maar thuis geen andere mogelijkheid hadden. Fans uit Turkije, Europa en het Midden-Oosten kwamen samen en vormden een publiek dat qua omvang en geografische herkomst afweek van een typisch stadionconcert. Dit zorgde voor een schaalprobleem dat de beveiliging moeilijk volledig kon voorzien.
Hoewel de omstandigheden in Arnhem anders waren, was de onderliggende vraag hetzelfde. De concertcapaciteit van de GelreDome is aanzienlijk kleiner dan die van het Atatürk Stadion. De combinatie van supporters met tickets, mensen die zonder ticket probeerden binnen te komen en mensen die gewoon dichtbij wilden zijn, zorgde voor een menigte die de beveiligingspoorten van het stadion zwaar belastte. Wanneer grote groepen tegelijkertijd probeerden binnen te komen, raakten de poorten overvol. Beveiligingspersoneel vreest dit soort pieken in de vraag naar toegangscontrole het meest, omdat de situatie snel kan escaleren als de communicatie met het publiek mislukt.
De situatie werd complexer door de protesten. Joodse gemeenschappen en politieke groeperingen in Nederland en Italië protesteerden tegen de concerten, wat leidde tot protesten vlakbij de locaties. Op een manier die bij een doorsnee optreden niet voorkomt, zorgden de protestgroepen en concertgangers die op dezelfde avond, op hetzelfde plein of in dezelfde straat samenkwamen voor grote problemen voor de politie en de beveiliging. De doorstroming van het publiek werd soms belemmerd door demonstranten die de toegangswegen naar het stadion gebruikten.
Wat er tijdens deze optredens gebeurde, heeft een bredere boodschap. Een kleiner aantal locaties vangt de resterende vraag op wanneer een artiest niet in meerdere steden mag optreden, en deze locaties zijn zelden gebouwd om de extra capaciteit te bieden die dit vereist. In plaats van rekening te houden met het totaal van vijf geannuleerde shows, plannen de beveiligingsteams op basis van de verwachte bezoekersaantallen. De problemen ontstaan door de discrepantie tussen planning en werkelijkheid.
