Hoe fantastisch de belichting of de akoestiek ook is, er is iets aan een openluchtvoorstelling dat een theater niet kan evenaren. De decors zijn echt, niet geschilderd: de ruisende bomen op de achtergrond zijn echte bomen, de zon gaat daadwerkelijk achter het podium onder en de sterrenhemel die boven de laatste akte verschijnt, is gewoon de hemel, geen creatie van een lichttechnicus. Openluchttheaters zoals dat in Hertme zijn uniek vanwege dit realisme, wat ook verklaart waarom een afgelasting daar zoveel ernstiger aanvoelt dan bij een typische binnenvoorstelling.
Het openluchttheater van Hertme maakt deel uit van een aloude traditie in Nederland en wereldwijd. Voorbeelden van over de hele wereld laten zien hoe gevarieerd en gedurfd die traditie kan zijn: het Minack Theatre in Cornwall is direct in de granieten kliffen uitgehouwen met de Atlantische Oceaan als permanent decor, terwijl het Regent’s Park Open Air Theatre in Londen Shakespeare en grote musicals onder de sterrenhemel presenteert in een koninklijk park. Het grootste openluchttheaterevenement ter wereld, Dhanu Jatra, vindt plaats in Bargarh, India, en verandert de hele stad wekenlang in het legendarische koninkrijk Mathura. Deze locaties hebben één ding gemeen met Hertme: de voorstelling kan niet los van de context worden gezien.
Een annulering bij een openluchttheater voelt anders aan dan bij een reguliere voorstelling, vanwege de manier waarop de omgeving en de voorstelling met elkaar verweven zijn. Een binnenvoorstelling kan worden verplaatst zonder dat de ervaring wezenlijk verandert; de locatie en de akoestiek blijven hetzelfde, alleen de datum. Bij een openluchtvoorstelling wordt de avond in de voorstelling zelf geïntegreerd. Het is onmogelijk om het exacte licht van die specifieke zomeravond, de temperatuur en de sfeer van het publiek dat zich verzamelt met tuinstoelen en picknickkleden op een andere dag te repliceren. Een uitgestelde voorstelling is een andere voorstelling.
De inherente afhankelijkheid van deze theaters van het weer is een essentieel onderdeel van het format, geen beperking. Acteurs en publiek kunnen een voorstelling onveilig of onuitvoerbaar vinden vanwege regen, wind of plotselinge temperatuurdalingen. Producties in de openlucht zijn zich ervan bewust dat ze met deze onzekerheid moeten omgaan, aangezien dit de prijs is voor de schoonheid die alleen in de buitenlucht te vinden is. Voor een publiek dat wekenlang naar een bepaalde avond heeft uitgekeken, vermindert deze informatie de teleurstelling van een annulering echter niet.
Het idee om een deken mee te nemen, een fles wijn te drinken en te genieten van de voorstelling in een omgeving die meer lijkt op een picknick dan op een formele theateravond, is een van de gemoedelijke sferen die openluchttheaters creëren en benadrukt de emotionele betrokkenheid die mensen die avond hebben. Het gaat verder dan alleen het kopen van een kaartje. Het gaat erom een avond te organiseren rond een ervaring die specifiek is voor die locatie en dat tijdstip. Er gaat meer verloren dan alleen een voorstelling wanneer die avond wordt geannuleerd.
Openluchtlocaties brengen ook unieke akoestische uitdagingen met zich mee. Gespecialiseerde microfoons en geluidstechniek zijn nodig om de juiste balans te bereiken, omdat geluid zich buiten anders voortplant dan binnen een theater. Verkeer, overvliegende vliegtuigen en de wind die door de microfoons fluit, zijn voorbeelden van omgevingsgeluiden waarmee producties constant rekening moeten houden. Het zegt iets over hoe waardevol mensen de ervaring vinden, zelfs met de bijbehorende gevaren, dat zo’n plek ondanks deze complexiteit nog steeds een trouw publiek trekt.
