Untold Festival 2026 – Waarom Cluj-Napoca Elk Jaar de Wereld naar Roemenië Trekt

Er zijn evenementen waar je naartoe gaat. En er zijn festivals die je bijblijven. Tot die tweede categorie behoort het Badlands Festival, hoewel de redenen om erheen te gaan afhangen van aan welke kant van de Atlantische Oceaan je je bevindt.

Want ‘Badlands’ bestaat namelijk twee keer. In de ene versie speelt het verhaal zich af midden in Calgary, onder een grote tent, tijdens de drukke Calgary Stampede. De andere versie speelt zich af op het platteland van Lottum, een dorpje in Limburg waar in augustus plotseling oude motorfietsen, tattoo-artiesten en alternatieve bands opduiken. Er is maar één ding dat deze twee evenementen gemeen hebben: ze worden allebei festivals genoemd, maar ze draaien niet om muziek.

In Calgary draait alles om energie. Aanvankelijk was het Badlands Music Festival slechts een nevenevenement van de Stampede. Nu is het voor veel bezoekers juist het hoofdevenement. Er staat een tent op 9th Avenue, niet ver van het stadscentrum. Elk jaar wordt de productie grootser. In 2026 staan bands als Dom Dolla, Knock2 en Disco Lines op het programma. Het publiek bestaat uitsluitend uit 18-plussers, wat meteen een bepaald karakter creëert. Geen uitstapjes met het gezin en geen concessies. Alleen mensen die weten wat ze willen, zouden moeten komen.

Het is moeilijk om niet onder de indruk te zijn van de omvang. Tien dagen lang biedt de Badlands-tent elke avond een vreemde mix van dance, hiphop en live-optredens die qua stijl sterk van elkaar verschillen. Het is niet altijd duidelijk of dat goed werkt. Het publiek lijkt het echter niet erg te vinden. Gebruikers op Reddit die eerdere edities hebben bezocht, spreken over de „geweldige sfeer“ en de productie „die elk jaar beter wordt“. Dat klinkt niet als toeval; er moet een plan achter zitten.

Het Nederlandse Badlands is totaal anders dan de rest. Het festival vindt plaats op een camping waar je je tent naast een oude motorfiets kunt opzetten. Het is geïnspireerd door de tegenculturen van de jaren zestig en zeventig. Op het programma staan veel verschillende subculturen, zoals BMX en skateboarden, tatoeages, eetcultuur en bands als Toody Cole, Meatbodies en Jenny Don’t and the Spurs. De kampeertickets zijn al uitverkocht. Voor mensen die toch nog willen komen, zijn er dag- en weekendpassen. Dat zegt iets.

Er is iets aantrekkelijks aan een festival dat duidelijk maakt dat het niet in de mainstream wil passen. Badlands Fest in Lottum lijkt gebaseerd te zijn op een eenvoudig idee: dit is niet de plek voor jou als je niet van tatoeages, motorfietsen en luide muziek houdt. Het is fijn om te zien dat iemand eerlijk is in een tijd waarin de meeste festivals iedereen tevreden willen stellen.

Toch roepen beide evenementen samen een interessante vraag op. Wat maakt een festival meer dan alleen een podium met optredens? Het antwoord ligt waarschijnlijk in de mate waarin bezoekers zich verbonden voelen met wat er om hen heen gebeurt. Er heerst op dat moment veel geluk in Calgary – het dansen, de nacht, de tent vol vreemden die dezelfde beat voelen. In Lottum gaat alles iets langzamer en natuurlijker. Het café op de camping, het geluid van een motor die vlak naast je tent start, en de tatoeage die je misschien laat zetten omdat de sfeer erom vraagt: het zorgt er allemaal voor dat je je op je gemak voelt.

Het is niet duidelijk of de twee festivals wel eens bewust naar elkaar kijken. Ze doen hun eigen ding en lijken zich niet eens bewust te zijn van elkaars bestaan. Maar samen laten ze zien hoe breed de term ‘festival’ eigenlijk is. Je kunt die term vullen met lasershows en grote namen van over de hele wereld, of met een kampvuur, een oud Ford-busje en een band die niemand buiten de scene kent.

Dat betekent dat Badlands in twee vormen bestaat. Elk doet het op zijn eigen manier goed. Dat is misschien wel het mooiste wat je over een festival kunt zeggen.